Η πλατεία Βικτωρίας έχει αφεθεί στην τύχη της και ουδείς ενδιαφέρεται. Εδώ και μήνες βρίσκεται σε μόνιμη κατάληψη από συμμορίες, ενώ στους δρόμους πέριξ αυτής (Πατησίων, Μαυροματαίων, Χέυδεν) το παραεμπόριο συνεχίζεται χωρίς ουδείς να ασχολείται. Οι αστυνομικοί που σπανίως έρχονται αρκούνται στο να κοιτάνε τους παράνομους. Αυτό λέγεται αστυνόμευση; Ούτε έλεγχο στα χαρτιά δεν τους κάνουν. Την κατάσταση επιδεινώνει η εδώ και μήνες μη λειτουργία του σταθμού του τρένου. Οι επί σειρά ετών μαγαζάτορες και...
ελεύθεροι επαγγελματίες φεύγουν τρέχοντας ο ένας μετά τον άλλο. Ποιός πελάτης θα πατήσει στην περιοχή; Τα μαγαζιά μετατρέπονται με την ταχύτητα του φωτός σε internet cafe, μινι μαρκετ και money transfer, όπου το χρήμα ξεπλένεται άφθονο. Η Πολιτεία κοιμάται τον ύπνο του δικαίου. ¨Ελεγχος μηδέν. Τα περισσότερα μαγαζιά λειτουργούν χωρίς άδεια. Κανείς όμως δεν τα ελέγχει.
Ερωτώ λοιπόν. Για πόσο ακόμη θα ανέχεται το Κράτος αυτή την κατάσταση; Εμείς οι κάτοικοι τί πρέπει να κάνουμε; Να πάρουμε τον νόμο στα χέρια μας αφού η αστυνομία απέχει με εντολές των από πάνω; Τί ακριβώς περιμένει το Υπουργείο να γίνει;   Η κατάσταση είναι  εδώ και καιρό ανυπόφορη.  Να λειτουργήσει επιτέλους ο σταθμός του τρένου. Πάνω από έξι μήνες κεντρικοί σταθμοί είναι κλειστοί. Τί ανυεθυνότητα είναι αυτή; Εν καιρώ οικονομικής κρίσης και εν μέσω εξαγγελιών για δήθεν ανάπτυξη το Κράτος κάνει τα πάντα για την οικονομική, μετά την κοινωνική κατάρρευση μίας ολόκληρης περιοχής.
Συγχαρητήρια λοιπόν στους υπεύθυνους για τα αναπτυξιακά τους σχέδια.