Από τον Γεώργιο Κανλή  

Γκρίζο τοπίο

Γκρίζο τοπίο και σιωπή,
ποιός ήλιος να μας φέξει,
κάλλιο να πάμε φυλακή
κι όποιος ψυχή μου αντέξει...

Έτσι ΄ναι τώρα οι καιροί,
ξέχνα τα καθώς...
 πρέπει,
άλλοι μας φέρνουν στη ζωή
και άλλος μας διέπει.

Φύλλο μας κάναν και φτερό,
μας έχουν σακατέψει,
κι άμα τους πεις δεν σας μπορώ,
σε έχουν ξεμπερδέψει.

Το όχι ψυχή μου τιμωρεί,
το ναί καρδιά μου σώζει,
κάτσε μπροστά τους προσοχή
η άρνηση σκοτώνει.