Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα παράγκα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα παράγκα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Δευτέρα 14 Φεβρουαρίου 2011
Το κράτος – παράγκα χρεοκόπησε και γκρεμίστηκε, όχι ο λαός...
Posted by tospirto | Δευτέρα 14 Φεβρουαρίου 2011 | Category:
γκρεμίστηκε,
κράτος,
λαός...,
παράγκα,
χρεοκόπησε
|
0
σχόλια
Από τον Νίκο Κατζουρό
Το Σύστημα αντεπιτίθεται και ζητάει και τα ρέστα. Τώρα μας προέκυψε και ο Τράα με τις συμβουλές του για «αξιοποίηση» της περιουσίας του δημοσίου, αξίας 50 δις. Όμως όλα ξεκίνησαν τον περασμένο αιώνα. Μετά τον 2ο Παγκόσμιο πόλεμο. Η Ελλάδα ήταν μια φτωχή χώρα. Αλλά και η Γερμανία ένας σωρός από ερείπια. Ο κόσμος είχε χωριστεί όπως τα έγραψε σ' ένα κομμάτι χαρτί ο Τσόρτσιλ στην Μόσχα το 1944. Ο Στάλιν είχε πάρει ήδη αρκετά. Έπρεπε και κάτι να δώσει. Έδωσε την Ελλάδα. [Τα αναφέρει ο Ανδρέας Παπανδρέου στο βιβλίο του «Πατερναλιστικός Καπιταλισμός», σελίδα 167]. Η Γερμανία χωρίστηκε στα δυο. Το Σύστημα όμως, το οικονομικό Σύστημα της Δύσης, έγινε πανίσχυρο αυτό τον καιρό. Η Δυτική Γερμανία πρόκοψε, και...
αργότερα «αγόρασε» και την Ανατολική, ενώ τώρα προχωρεί στην κεντρική Ευρώπη και στα … Βαλκάνια.
Αλλά και ο ελληνικός λαός ήταν δυναμικός, και εργατικός. Η γενιά που μας κυβερνά γεννήθηκε την εποχή αυτή. Όμως η μοίρα ή το Σύστημα τα ήθελε διαφορετικά. Μετάτρεψε ένα λαό δυναμικό σε κακομοίρη λαουτζίκο. Μετά από μια επταετία στο γύψο προχώρησε με ή χωρίς τους … αγώνες του, στην μεταπολίτευση. Ο λαουτζίκος προτιμούσε από πολύ παλιά την δημοκρατία. Και βέβαια πάντα εξέλεγε όποιον του υποσχόταν περισσότερες παροχές, αγνοώντας την αρχαία Ελληνική συμβουλή «περί του μη δειν δανείζεσθαι» [Πλούταρχος , 827D]. Γι ‘αυτό σοφό τον ανέβαζαν, σοφό τον κατέβαζαν, με πονηριά τα κόμματα που εναλλάσσονταν στην εξουσία και αυτός που έβγαινε Πρωθυπουργός πρόσθετε κάθε χρόνο και νέο έλλειμμα στο προηγούμενο. [Με κάνα δυό εξαιρέσεις που … επιβεβαιώνουν τον κανόνα.]
Η συμφωνία με την Τρόικα είναι: «αξιοποίηση» της περιουσίας του δημοσίου. Τα σύστημα το χει δίπορτο. Τώρα ο λαουτζίκος μας έχει στριμωχτεί στη γωνία. Είναι ματ. Δεν του μένει καμιά κίνηση σωτηρίας. Το να ξαναφέρει την ΝΔ δεν φαίνεται να λυσιτελεί, ενώ δεν είναι καιροί για λαϊκές εξεγέρσεις τώρα και επαναστάσεις. Θα τα «αξιοποιήσει» όλα. Γιατί αν δεν πάρει την «δόση» του από το ΔΝΤ, δεν θα ‘χει ούτε για να βάλει βενζίνη, στο …καγιέν, για να μην πω τίποτα χειρότερο. Δεν τον έφταναν τα Mercedes, BMW, VW, κλπ, η PORCHE του έλλειπε, και έτσι βγήκαμε πρώτοι στα καγιέν, όπως και στις δαπάνες για την διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων, στα πρωταθλήματα κλπ.
Αλλά αυτός ο λαουτζίκος που τώρα δεν αξίζει ούτε να τον κλαις, ίσως να έμαθε τέλος πάντων κάτι. Ίσως η κατάντια του να είχε μαθησιακό αποτέλεσμα: Ότι το κράτος που είχε στηρίξει όλα αυτά τα χρόνια ήταν μια παράγκα που γκρεμίστηκε. Το κράτος, που το ήθελε κράτος πρόνοιας, ήταν ένας απατεώνας, που τον φέσωνε με δάνεια, τα οποία με ευκολία και δόλο μας έδιναν οι Ευρωπαίοι, όπως αποκαλύφτηκε. Ομολόγησε κιόλας με κυνική ειλικρίνεια: Διόριζε κοπρίτες για να παίρνει ψήφους και μετά «να τα τρώνε όλοι μαζί». Χάρις στον … Καραμανλή, όπως κάποτε «Gracia Koskotas», όλα βγήκαν στην φόρα. Στο κάτω κάτω, το κράτος – παράγκα χρεοκόπησε και γκρεμίστηκε, όχι ο λαός. Η πραγματική περιουσία του λαού είναι ο δυναμισμός των ανθρώπων του που θα παραγάγουν νέο πλούτο, με νέο ήθος, και αυτό είναι και το ζητούμενο από τον σημερινό Πρωθυπουργό.
Δευτέρα 24 Ιανουαρίου 2011
Από τον Μανώλη Κατζουρό
Αν σας φαίνονται λογικά τα παρακάτω, που αποτελούν προσωπικές μου απόψεις, τότε θα συμφωνείτε μαζί μου αλλά και τον Λούμαν* ότι η πολιτική είναι ένα σύστημα με ιδιαίτερα υψηλή περιπλοκότητα και αντίστοιχα με χαμηλό βαθμό ορθολογικότητας.
Δεν ήταν το σκάνδαλο του Βατοπεδίου ούτε και καμιά δεκαριά άλλα που στοίχισαν την «κατάρρευση της ΝΔ» - όπως λένε πολλοί, μεταξύ των οποίων και ο Γ. Μαρίνος στην εφημερίδα «ΤΟ ΒΗΜΑ» της 23-01-11. Δεν κατέρρευσε κανένα οικοδόμημα της ΝΔ, μια παράγκα ήταν που ξηλώθηκε με το πρώτο φύσημα του ανέμου. Ο Καραμανλής «έφυγε» διότι διέβλεψε πολύ σωστά ότι το κόμμα του δεν έχει την δυνατότητα να...
Αν σας φαίνονται λογικά τα παρακάτω, που αποτελούν προσωπικές μου απόψεις, τότε θα συμφωνείτε μαζί μου αλλά και τον Λούμαν* ότι η πολιτική είναι ένα σύστημα με ιδιαίτερα υψηλή περιπλοκότητα και αντίστοιχα με χαμηλό βαθμό ορθολογικότητας. Δεν ήταν το σκάνδαλο του Βατοπεδίου ούτε και καμιά δεκαριά άλλα που στοίχισαν την «κατάρρευση της ΝΔ» - όπως λένε πολλοί, μεταξύ των οποίων και ο Γ. Μαρίνος στην εφημερίδα «ΤΟ ΒΗΜΑ» της 23-01-11. Δεν κατέρρευσε κανένα οικοδόμημα της ΝΔ, μια παράγκα ήταν που ξηλώθηκε με το πρώτο φύσημα του ανέμου. Ο Καραμανλής «έφυγε» διότι διέβλεψε πολύ σωστά ότι το κόμμα του δεν έχει την δυνατότητα να...
ανταπεξέλθει στις λαϊκές εξεγέρσεις που θα έρχονταν ως συνέπεια της επιδείνωσης των οικονομικών μεγεθών.
Όμως η πολιτική είναι όπως είπαμε, ένα σύστημα με χαμηλό βαθμό ορθολογικότητας. Θέλω να πώ ότι η εξήγηση των εξελίξεων είναι όχι μόνο μπλεγμένη μα και έξω από την λογική.
Ο Καραμανλής αντιμετώπισε την αβεβαιότητα των οικονομικών διακυμάνσεων με μεγάλο ρίσκο. Δεν μπορώ να το εξηγήσω διαφορετικά. Ο άνθρωπος φαίνεται λογικός, συντηρητικός βέβαια, μα πολύ συμπαθητικός. Όφειλε να είναι πιο συνετός στις εκτιμήσεις του για το μέλλον της οικονομίας. Το διακύβευσε λοιπόν -για να μην πω «τζογάρησε»- , δεν του βγήκαν τα νούμερα, είπε καληνύχτα σας, και έφυγε.
Αυτός ο λαουτζίκος, του οποίου η υποταγή εκφράστηκε με έμμεση αποδοχή του μνημονίου στις Περιφερειακές Εκλογές του 2010 –θέλω να πω με την υπερψήφιση των υποψηφίων του ΓΑΠ-, σίγουρα δεν διαθέτει υψηλό βαθμό ορθολογικότητας.
Για να ξεμπλέξουμε λίγο τα πράγματα.
Ψήφησε τον ΓΑΠ το 2009 για να του δώσει κι άλλα από τα λεφτά που έλεγε πως υπήρχαν (και δεν υπήρχαν). Ο λαουτζίκος μας είναι για γέλια! Κατά λάθος έκανε την πιο σοφή πράξη στην μεταπολιτευτική ιστορία του. Ήταν η εκλογή του ΓΑΠ ενός ηγέτη με λαϊκό προφίλ και την ικανότητα να Κυβερνά. Διαθέτοντας ένα κόμμα με βαθιά λαϊκή βάση και τον έλεγχο των συνδικάτων αλλά και μια διεθνή εύνοια δεν αποκλείεται να επιτύχει όχι μόνο την αντιμετώπιση του δημοσιονομικού ελλείμματος μα και κάποιο είδος «λάιτ ριστράξουριγκ» του συνολικού χρέους των 350 δις.
* ΣΗΜΕΙΩΣΗ. Όπως είπε ο Μεγάλος Γερμανός Κοινωνιολόγος και Φιλόσοφος Νίκλας Λούμαν: «Η πολιτική εκλογή (και η νομοθέτηση) αποτελούν διαδικασίες με ιδιαίτερα υψηλή περιπλοκότητα και αντίστοιχα χαμηλό βαθμό ορθολογικότητας». Luhmann Niklas, Legitimation durch Verfahren, Suhrkamp Verlag Frankfurt am Main, 1983, Ελλ. Μετ., Νομιμοποίηση μέσω Διαδικασίας, Εκδ. Κριτική, 1999, σελ. 337.
Όμως η πολιτική είναι όπως είπαμε, ένα σύστημα με χαμηλό βαθμό ορθολογικότητας. Θέλω να πώ ότι η εξήγηση των εξελίξεων είναι όχι μόνο μπλεγμένη μα και έξω από την λογική.
Ο Καραμανλής αντιμετώπισε την αβεβαιότητα των οικονομικών διακυμάνσεων με μεγάλο ρίσκο. Δεν μπορώ να το εξηγήσω διαφορετικά. Ο άνθρωπος φαίνεται λογικός, συντηρητικός βέβαια, μα πολύ συμπαθητικός. Όφειλε να είναι πιο συνετός στις εκτιμήσεις του για το μέλλον της οικονομίας. Το διακύβευσε λοιπόν -για να μην πω «τζογάρησε»- , δεν του βγήκαν τα νούμερα, είπε καληνύχτα σας, και έφυγε.
Αυτός ο λαουτζίκος, του οποίου η υποταγή εκφράστηκε με έμμεση αποδοχή του μνημονίου στις Περιφερειακές Εκλογές του 2010 –θέλω να πω με την υπερψήφιση των υποψηφίων του ΓΑΠ-, σίγουρα δεν διαθέτει υψηλό βαθμό ορθολογικότητας.
Για να ξεμπλέξουμε λίγο τα πράγματα.
Ψήφησε τον ΓΑΠ το 2009 για να του δώσει κι άλλα από τα λεφτά που έλεγε πως υπήρχαν (και δεν υπήρχαν). Ο λαουτζίκος μας είναι για γέλια! Κατά λάθος έκανε την πιο σοφή πράξη στην μεταπολιτευτική ιστορία του. Ήταν η εκλογή του ΓΑΠ ενός ηγέτη με λαϊκό προφίλ και την ικανότητα να Κυβερνά. Διαθέτοντας ένα κόμμα με βαθιά λαϊκή βάση και τον έλεγχο των συνδικάτων αλλά και μια διεθνή εύνοια δεν αποκλείεται να επιτύχει όχι μόνο την αντιμετώπιση του δημοσιονομικού ελλείμματος μα και κάποιο είδος «λάιτ ριστράξουριγκ» του συνολικού χρέους των 350 δις.
* ΣΗΜΕΙΩΣΗ. Όπως είπε ο Μεγάλος Γερμανός Κοινωνιολόγος και Φιλόσοφος Νίκλας Λούμαν: «Η πολιτική εκλογή (και η νομοθέτηση) αποτελούν διαδικασίες με ιδιαίτερα υψηλή περιπλοκότητα και αντίστοιχα χαμηλό βαθμό ορθολογικότητας». Luhmann Niklas, Legitimation durch Verfahren, Suhrkamp Verlag Frankfurt am Main, 1983, Ελλ. Μετ., Νομιμοποίηση μέσω Διαδικασίας, Εκδ. Κριτική, 1999, σελ. 337.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
