Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα νόστος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα νόστος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Παρασκευή 25 Φεβρουαρίου 2011
Από τον Λεωνίδα Ορφανουδάκη
Νόστος δεν είναι απλά ο γυρισμός στην πατρίδα . Νόστο λέγοντας , οι αρχαίοι Έλληνες , από το 1500 κιόλας π.χ , εννοούσαν την ακαταμάχητη δύναμη με την οποία τραβά τους ξενιτεμένους Έλληνες η πατρίδα πίσω στον τόπο τους . Ο Νόστος για την Ιθάκη έσπρωχνε στην Οδύσσεια τον Οδυσσέα , να αντιπαλεύει με Θεούς και Δαίμονες και να απαρνιέται όλες τις ομορφιές του κόσμου , όσες συνάντησε στα ταξίδια του , επιθυμώντας ένα πράγμα μόνο περισσότερο από ότι άλλο , την επιστροφή στην πατρίδα . Έγινε έτσι η Ιθάκη μέσα από την Οδύσσεια του Ομήρου, το υλοποιημένο σύμβολο του Νόστου .
Δεν γνωρίζω άλλο λαό που να έχει στη γλώσσα του αντίστοιχη του «νόστου» λέξη , και όταν από μία γλώσσα απουσιάζει μια λέξη , είναι προφανές πως από τον λαό αυτό απουσιάζει και το συναίσθημα ή η έννοια που εκφράζει αυτή η λέξη . Μόλις τους τρείς τέσσερεις τελευταίους αιώνες στις Ευρωπαϊκές γλώσσες εμφανίζεται , περίπου μαζί με τον ρομαντισμό , μια νέα λέξη η «Νοσταλγία», σύνθετη από τις αρχαίες Ελληνικές λέξεις Νόστος και άλγος =πόνος , που ...
φτιάχτηκε για να εκφράσει κάποιο συναίσθημα αυτών των λαών, ένα συναίσθημα σχετικό με τις ευχάριστες αναμνήσεις τους από το παρελθόν . Αυτό βέβαια είναι κάτι εντελώς διαφορετικό από τον «ΝΟΣΤΟ», τον οποίο μόνο η Ελλάδα νομίζω μπορεί να προκαλεί στους Έλληνες . Στην Ελλάδα η Φύση , κάθε στιγμή κτίζει παντού ναούς λατρείας του κάλλους της . Με τα βουνά και τη θάλασσα της πανταχού παρούσα και με το φως , προπαντός το φώς να παίζει και να στολίζει τα σύννεφα στον ουρανό , τα κύματα στη θάλασσα και τα λουλούδια στους κάμπους και στα βράχια των βουνών . Πιστεύω , και ας είναι συχνά λάθος οι πίστεις μας , ότι αυτό το φως φωτίζει μέχρι το βάθος τις ψυχές μας και δίνει αυτή την ιδιαίτερη σαγήνη στην Ελλάδα με την οποία μαγεύει και καλεί κοντά της από τα ξένα τα παιδιά της . . αυτή ναι είναι ο τόπος που γεννά τον Νόστο !
Είδη στην εποχή του Καβάφη όμως , η λέξη νόστος έχει προ πολλού χαθεί από την ομιλούμενη Ελληνική γλώσσα , με ότι αυτό μπορεί να σημαίνει , για το αντίστοιχο συναίσθημα . Η ευαίσθητη ματιά του ποιητή αναγνωρίζει αυτή τη νέα πραγματικότητα και αν και τον ενέπνευσε η Ιθάκη του Ομήρου , μιλά στο ποίημα του Ιθάκη για μια άλλη «ΙΘΑΚΗ» . Στο ποίημα του η Ιθάκη συμβολίζει την πραγματοποίηση ενός στόχου που θέτει ένας άνθρωπος . Συμβολίζει ένα σκοπό ένα προορισμό έστω , αλλά χωρίς ΝΟΣΤΟ . Πέρα από το νόστο λοιπόν το ενδιαφέρον του ποιητή στρέφεται και φωτίζει άλλες πτυχές και αξίες του Ελληνικού πνεύματος όπως την αγάπη για τη ζωή , την αγάπη για την γνώση , και τα οφέλη του ανθρώπου από τις εμπειρίες του .
Με Οδηγίες για το πώς πρέπει να προετοιμαστείς για το ταξίδι της ζωής ξεκινά το ποίημα και συμβουλεύει (.. η σκέψις σου υψηλή .. ).και ακόμα ….
«Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη,
να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος,
γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι,
τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρεις,
αν μεν' η σκέψις σου υψηλή, αν εκλεκτή
συγκίνησις το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει.»
Στη συνέχεια ο ποιητής αφού αναδεικνύει την άποψη του , πως η πορεία προς το σκοπό , το ταξίδι προς την Ιθάκη με τις γνώσεις και τις εμπειρίες που αποκομίζεις στη διάρκεια του , είναι σημαντικότερο απ` το να φτάσεις στον σκοπό εις την Ιθάκη , καταλήγει .…
«Η Ιθάκη σ'έδωσε τ' ωραίο ταξείδι.
Χωρίς αυτήν δεν θάβγαινες στον δρόμο.
Άλλα δεν έχει να σε δώσει πια.
Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δε σε γέλασε.
Έτσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα,
ήδη θα το κατάλαβες οι Ιθάκες τι σημαίνουν.»
Ίσος διαρωτηθείτε τι μου ήλθε και τα έγραψα όλα αυτά ; Μα επειδή πωλείται η ΠΑΤΡΙΣ . Θέλω λοιπόν με χίλια δάκτυλα να δείξω και με όλη την δύναμη της ψυχής μου να φωνάξω σε εσάς τους λίγους τους μεγάλους που πουλάτε τα μεγάλα και πολλά και να σας πω να ξέρετε τι είναι ακριβώς αυτό που πουλάτε και να σας πω άλλες δυό λέξεις Έλεος και ΝΤΡΟΠΗ . Και για εσάς όμως τους μικρούς μα τους πολλούς , με τα ταξίδια σας για ψώνια (στας ΕΥΡΩΠΑΣ) και ιδίως όσοι πουλούσατε σε ξένους τα χωράφια και τα σπίτια των παππούδων και των πατεράδων σας ,πολλά χρόνια πριν ξεσπάσει η κρίση , για να αγοράζετε Λιμουζίνες και Τζιπάρες η ίδια λέξη σας ταιριάζει αν και σας την έχω ξαναπεί και παλαιότερα σας τη λέω ξανά ΝΤΡΟΠΗ σας!!!
Νόστος δεν είναι απλά ο γυρισμός στην πατρίδα . Νόστο λέγοντας , οι αρχαίοι Έλληνες , από το 1500 κιόλας π.χ , εννοούσαν την ακαταμάχητη δύναμη με την οποία τραβά τους ξενιτεμένους Έλληνες η πατρίδα πίσω στον τόπο τους . Ο Νόστος για την Ιθάκη έσπρωχνε στην Οδύσσεια τον Οδυσσέα , να αντιπαλεύει με Θεούς και Δαίμονες και να απαρνιέται όλες τις ομορφιές του κόσμου , όσες συνάντησε στα ταξίδια του , επιθυμώντας ένα πράγμα μόνο περισσότερο από ότι άλλο , την επιστροφή στην πατρίδα . Έγινε έτσι η Ιθάκη μέσα από την Οδύσσεια του Ομήρου, το υλοποιημένο σύμβολο του Νόστου .
Δεν γνωρίζω άλλο λαό που να έχει στη γλώσσα του αντίστοιχη του «νόστου» λέξη , και όταν από μία γλώσσα απουσιάζει μια λέξη , είναι προφανές πως από τον λαό αυτό απουσιάζει και το συναίσθημα ή η έννοια που εκφράζει αυτή η λέξη . Μόλις τους τρείς τέσσερεις τελευταίους αιώνες στις Ευρωπαϊκές γλώσσες εμφανίζεται , περίπου μαζί με τον ρομαντισμό , μια νέα λέξη η «Νοσταλγία», σύνθετη από τις αρχαίες Ελληνικές λέξεις Νόστος και άλγος =πόνος , που ...
φτιάχτηκε για να εκφράσει κάποιο συναίσθημα αυτών των λαών, ένα συναίσθημα σχετικό με τις ευχάριστες αναμνήσεις τους από το παρελθόν . Αυτό βέβαια είναι κάτι εντελώς διαφορετικό από τον «ΝΟΣΤΟ», τον οποίο μόνο η Ελλάδα νομίζω μπορεί να προκαλεί στους Έλληνες . Στην Ελλάδα η Φύση , κάθε στιγμή κτίζει παντού ναούς λατρείας του κάλλους της . Με τα βουνά και τη θάλασσα της πανταχού παρούσα και με το φως , προπαντός το φώς να παίζει και να στολίζει τα σύννεφα στον ουρανό , τα κύματα στη θάλασσα και τα λουλούδια στους κάμπους και στα βράχια των βουνών . Πιστεύω , και ας είναι συχνά λάθος οι πίστεις μας , ότι αυτό το φως φωτίζει μέχρι το βάθος τις ψυχές μας και δίνει αυτή την ιδιαίτερη σαγήνη στην Ελλάδα με την οποία μαγεύει και καλεί κοντά της από τα ξένα τα παιδιά της . . αυτή ναι είναι ο τόπος που γεννά τον Νόστο !
Είδη στην εποχή του Καβάφη όμως , η λέξη νόστος έχει προ πολλού χαθεί από την ομιλούμενη Ελληνική γλώσσα , με ότι αυτό μπορεί να σημαίνει , για το αντίστοιχο συναίσθημα . Η ευαίσθητη ματιά του ποιητή αναγνωρίζει αυτή τη νέα πραγματικότητα και αν και τον ενέπνευσε η Ιθάκη του Ομήρου , μιλά στο ποίημα του Ιθάκη για μια άλλη «ΙΘΑΚΗ» . Στο ποίημα του η Ιθάκη συμβολίζει την πραγματοποίηση ενός στόχου που θέτει ένας άνθρωπος . Συμβολίζει ένα σκοπό ένα προορισμό έστω , αλλά χωρίς ΝΟΣΤΟ . Πέρα από το νόστο λοιπόν το ενδιαφέρον του ποιητή στρέφεται και φωτίζει άλλες πτυχές και αξίες του Ελληνικού πνεύματος όπως την αγάπη για τη ζωή , την αγάπη για την γνώση , και τα οφέλη του ανθρώπου από τις εμπειρίες του .
Με Οδηγίες για το πώς πρέπει να προετοιμαστείς για το ταξίδι της ζωής ξεκινά το ποίημα και συμβουλεύει (.. η σκέψις σου υψηλή .. ).και ακόμα ….
«Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη,
να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος,
γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι,
τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρεις,
αν μεν' η σκέψις σου υψηλή, αν εκλεκτή
συγκίνησις το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει.»
Στη συνέχεια ο ποιητής αφού αναδεικνύει την άποψη του , πως η πορεία προς το σκοπό , το ταξίδι προς την Ιθάκη με τις γνώσεις και τις εμπειρίες που αποκομίζεις στη διάρκεια του , είναι σημαντικότερο απ` το να φτάσεις στον σκοπό εις την Ιθάκη , καταλήγει .…
«Η Ιθάκη σ'έδωσε τ' ωραίο ταξείδι.
Χωρίς αυτήν δεν θάβγαινες στον δρόμο.
Άλλα δεν έχει να σε δώσει πια.
Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δε σε γέλασε.
Έτσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα,
ήδη θα το κατάλαβες οι Ιθάκες τι σημαίνουν.»
Ίσος διαρωτηθείτε τι μου ήλθε και τα έγραψα όλα αυτά ; Μα επειδή πωλείται η ΠΑΤΡΙΣ . Θέλω λοιπόν με χίλια δάκτυλα να δείξω και με όλη την δύναμη της ψυχής μου να φωνάξω σε εσάς τους λίγους τους μεγάλους που πουλάτε τα μεγάλα και πολλά και να σας πω να ξέρετε τι είναι ακριβώς αυτό που πουλάτε και να σας πω άλλες δυό λέξεις Έλεος και ΝΤΡΟΠΗ . Και για εσάς όμως τους μικρούς μα τους πολλούς , με τα ταξίδια σας για ψώνια (στας ΕΥΡΩΠΑΣ) και ιδίως όσοι πουλούσατε σε ξένους τα χωράφια και τα σπίτια των παππούδων και των πατεράδων σας ,πολλά χρόνια πριν ξεσπάσει η κρίση , για να αγοράζετε Λιμουζίνες και Τζιπάρες η ίδια λέξη σας ταιριάζει αν και σας την έχω ξαναπεί και παλαιότερα σας τη λέω ξανά ΝΤΡΟΠΗ σας!!!
Τετάρτη 19 Ιανουαρίου 2011
Πριν από κάποια χρόνια, αν έλεγες σε κανέναν «κοπρίτη» πως θα του κόβανε το δώρο και το επίδομα και πως γενικά θα μειώνονταν οι αποδοχές του, θα σου απαντούσε πως είσαι τρελός! Το ίδιο συνέβαινε και με τους ιδιωτικούς υπαλλήλους. Κανένας δεν περίμενε απόλυση μετά από 30-40 χρόνια εργασίας, προκειμένου να μειωθεί το μισθολογικό κόστος, προκειμένου να μη συναφθεί μια επιχειρησιακή σύμβαση κλπ. Αυξήσεις, έστω και μικρές, περίμενε ο κόσμος! Καλύτερη ποιότητα ζωής ονειρευόταν, ένα δικό του (μέσω δανείου) σπίτι φανταζόταν, ένα καλύτερο μέλλον για τα παιδιά του, δικαίως, περίμενε. Ξαφνικά, μας είπανε δεν υπάρχει μία! Ούτε σάλιο! Μας γεμίσανε τύψεις που είχαμε αγοράσει αυτοκίνητο, που πήγαμε διακοπές, που πήγαμε τα παιδιά φροντιστήριο, που πήγαμε στον ιδιώτη γιατρό γιατί εκεί μας παρέπεμψε ο δημόσιος! Μας γέμισαν τύψεις που ...
φάγαμε στην ταβέρνα , μας γέμισαν τύψεις επειδή εγκαταλείψαμε για λίγο το κατοχικό σύνδρομο.
Μετά μάθαμε -ή μας μάθανε- τι σημαίνει πτώχευση, αναδιάρθρωση, επιμήκυνση, τρόικα, μηχανισμός στήριξης , διεθνές νομισματικό ταμείο και φυσικά το μνημόνιο …
Έτσι λοιπόν, αφού τα μάθαμε αυτά και αφού το πήραμε το δάνειο και αφού τις κάναμε τις πρώτες θυσίες (12% μείωση) «για την Ελλάδα ρε γαμώτο», είπαμε γλυτώσαμε! Είπαμε φέτος μας τα κόψανε, του χρόνου θα μας τα ξαναδώσουνε! Αμ δε! Ήρθε το μνημόνιο Νο 2, νέες περικοπές, νέες αυξήσεις τιμών, περισσότεροι άνεργοι (να μαυρίζει η ψυχή σου), τα μικρομάγαζα κλειστά, τα φαρμακεία σε κίνδυνο, προσλήψεις 1:5, προοπτικές δυσοίωνες. Η τρίτη δόση το δεύτερο μνημόνιο, η τέταρτη δόση, το επικαιροποιημένο μνημόνιο κοκ.
Εδώ μπαίνει το ζήτημα της απελπισίας! Το ζήτημα ενός ατέρμονου κύκλου πίστης για τα χειρότερα. Το ότι χειροτερεύει η ζωή μας δηλαδή, δεν είναι και το χειρότερο, γιατί τα χειρότερα έρχονται …
Έτσι κατεβαίνουμε σκαλοπάτι –σκαλοπάτι, περιμένοντας τα χειρότερα. Και το χειρότερο είναι πως τα χειρότερα έρχονται. Έρχονται και μας επιβεβαιώνουν. Μα εμείς ξέρουμε πια, πως αυτά τα χειρότερα, δεν είναι τα χειρότερα , έρχονται και άλλα, χειρότερα, άρα προς το παρόν καλά είμαστε, γιατί υπάρχουν και χειρότερα!
Κι όσο περιμένουμε τα χειρότερα, αναλογιζόμαστε ποια χειρότερα θα είναι τα χειρότερα. Γιατί όταν φτάσουμε στα χειρότερα, δεν θα υπάρχουν άλλα χειρότερα. Σωστά ;
Λάθος! Όσο νωρίτερα σταματήσουμε την κατρακύλα τόσο καλύτερα. Έτσι νομίζω και μη χειρότερα!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
