Από το http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.com/
  

Aπό τον Παναγιώτη Λαμπρόπουλο
http://www.balla.gr/?v=2&dbt=1&aid=23970

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου

Η κρίση είναι όμορφο πράγμα. Σου προσφέρει μία μοναδική ευκαιρία να κατανοήσεις σχέσεις εξουσίας, κοινωνικούς και πολιτικούς ρόλους, αλλά και τον εαυτό σου ως οργανικό στοιχείο ενός συστήματος που τείνει να μεταβληθεί. Η πολύμορφη και πολυδιάστατη ελληνική κρίση συνδέεται πλέον άρρηκτα με την ευρωπαϊκή κρίση, η οποία συναρτάται απολύτως με την κρίση της σύγχρονης παγκοσμιοποίησης. Η τελευταία κλονίζει τον τρόπο αντίληψης του πολιτικού φαινομένου και την διάσταση του εθνικού συμφέροντος εντός του καπιταλισμού, ενώ ξεκαθαρίζει τον ρόλο των παραγόντων που αλληλοσυγκρούονται για την παγκόσμια ηγεμονία. Η μορφή της σύγκρουσης των τελευταίων προδηλώνει και την μορφή του ηγεμονικού μοντέλου του κόσμου που τείνει να...

• Η κρίση δανεισμού είναι το τέχνασμα για την δημοσιονομική προσαρμογή, που επανεντάσσει την χώρα στην ΕΕ, σε ένα σημαντικά χαμηλότερο οικονομικό και πολιτικό επίπεδο. Η πρώην «ισχυρή Ελλάδα» βαλκανοποιείται εκ νέου και πλέον θα αντιμετωπίζεται γεωπολιτικά και γεωστρατηγικά ως τμήμα των Βαλκανίων και όχι ως φορέας του δυτικού εκσυγχρονισμού στην περιοχή.
• Η καταστροφή της μικροαστικής τάξης θα σημάνει το τέλος του δικομματισμού και την διάλυση των φορέων του ([ΠΑΣΟΚ, ΝΔ).
• Η οικονομική απορρύθμιση πλήττει αμέσως την κοινωνική συνοχή και προκαλεί κοινωνικο-ψυχολογικά φαινόμενα που οδηγούν τους πολίτες να αποστρέφονται την διαβουλευτική διαδικασία και να «υποπτεύονται» τους πάντες και τα πάντα. Η δομική αμφισβήτηση των κοινωνικών ταυτοτήτων προκαλεί γενικευμένη καχυποψία, εχθρότητα, μοχθηρότητα, ενώ ενισχύει τάσεις καταστροφής και αυτοκαταστροφής.
• Ο τρόπος που η κυβέρνηση επέλεξε δια της τρόικας να προβεί σε μεταρρυθμίσεις, διαμορφώνει συνθήκες αμφισβήτησης ολόκληρου του θεσμικού οικοδομήματος στην χώρα, ενώ προκαλεί τάσεις γενικευμένης ανυπακοής.
• Η κρίση της δημοκρατίας συνδέεται απολύτως με την εμφανή πλέον κρίση στα ΜΜΕ, τα οποία αντιδρώντας, αντί να κινηθούν έξυπνα αναπτύσσοντας χώρο υπέρ της αχειραγώγητης πολιτικής έκφρασης, «σφίγγουν» ακόμη περισσότερο την καθεστωτική θηλιά στο λαιμό της κοινωνίας που αναζητεί την απελευθέρωσή της από την διαπλοκή, με την αποθέωση τηλεπολιτικών που αναπαράγουν τον κυρίαρχο καθεστωτικό λόγο. Έτσι η αναπότρεπτη κατάρρευση του καθεστώτος θα επιφέρει και την κατάρρευση του ολοκληρωτικού συστήματος των ΜΜΕ, όπως τουλάχιστον τα γνωρίζουμε σήμερα.
• Η πολυεπίπεδη κρίση θα έχει αναπόφευκτες εθνικές συνέπειες για την χώρα. Αυτό δεν σημαίνει απαραιτήτως απώλεια «εδαφών», αλλά σίγουρα υποβάθμιση της ικανότητας υπεράσπισης κεκτημένων δικαιωμάτων. Η χώρα υποβαθμίζεται ακόμη περισσότερο σε διπλωματικό επίπεδο, με αποτέλεσμα να μειώνεται η πιθανότητα μια θερμή διένεξη στην περιοχή μας να επιλυθεί πολιτικά προτού λάβει διαστάσεις στρατιωτικής σύγκρουσης. Αντί, όπως φαντάζονται πολλοί, η εξασθένιση της χώρας να μειώνει τον κίνδυνο θερμής αντιπαράθεσης στο Αιγαίο, τον μεγεθύνει, σύμφωνα με το κλασσικό μοντέλο των Διεθνών Σχέσεων ή ακόμη μ’ εκείνο της «θεωρίας των παιγνίων».
• Η κρίση απελευθερώνει κοινωνικές δυνάμεις από τον κομματισμό και την πατρωνία και επανασυνδέει στον προσδιορισμό του εθνικού συμφέροντος ταξικά στοιχεία κοινωνικής συνείδησης με εθνικές αναπαραστάσεις της ελληνικής ταυτότητας, προκαλώντας μία νέα μορφή εθνικισμού, η οποία ουδείς γνωρίζει πού μπορεί να καταλήξει πολιτικά. Η απορρύθμιση τροφοδοτεί τον αριστερισμό και το νεοφασισμό, αλλά παράλληλα δημιουργεί προϋποθέσεις για την αποκρυστάλλωση ενός προοδευτικού κινήματος αυτοδιακυβέρνησης και ανασυγκρότησης.
• Το βέβαιο είναι ότι το τέλος της κρίσης θα σημάνει, όχι απλώς την επανίδρυση του κράτους, αλλά κυρίως την απόλυτη μεταβολή στην διάρθρωση της ελληνικής κοινωνίας και του πολιτικού συστήματος. Το κρίσιμο είναι ποιες δυνάμεις και με ποιες μορφές αγώνα θα εμφανιστούν ικανές να παρέμβουν αποτελεσματικά στην συγκρότηση του νέου εθνικού ιδεολογήματος της χώρας. Εκεί θα κριθεί τελικά η μάχη για τη νέα μεταπολίτευση η οποία θα προκαθορίσει την μοίρα της χώρας για τις επόμενες δεκαετίες.