«ΠΟΛΙΤΙΚΗ» ΦΩΚΙΑΣ ΕΦΑΡΜΟΖΟΥΝ ΟΙ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΠΟΥ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΩΝ ΓΡΑΦΕΙΩΝ
Τον τελευταίο καιρό, τα Ταχυδρομικά Γραφεία της Χώρας, ειδικά αυτά που βρίσκονται σε δυσπρόσιτες και ως εκ τούτου «χαμηλού οικονομικού ενδιαφέροντος» περιοχές, το ένα μετά το άλλο τα κλείνουν.
Η Κυβέρνηση έχει αποφασίσει να μειώσει τις δαπάνες των ΔΕΚΟ σε ποσοστό 24,2% και οι εξοικονομήσεις που θα προκύψουν από τις ήδη νομοθετημένες οριζόντιες περικοπές μισθών, δεν επαρκούν για την επίτευξη του στόχου.
Κλείνουν λοιπόν συνεχώς Ταχυδρομικά Γραφεία, στη βάση ενός Προγράμματος συρρίκνωσης του δικτύου του ΕΛΤΑ και αλλοίωσης του Δημόσιου και Κοινωνικού Χαρακτήρα του Οργανισμού.
Που έτσι γίνεται ελκυστικότερος για τον υποψήφιο ή τους υποψήφιους αγοραστές.
Υλοποιείται λοιπόν πολιτική απόφαση που έχει να κάνει με την...
 επιλογή της Κυβέρνησης και της Κοινοβουλευτικής Ομάδας που τη στηρίζει, να λειτουργήσει παντού νεοφιλελεύθερα.
Τα προβλήματα που δημιουργούνται στις τοπικές Κοινωνίες, δηλαδή στον αγρότη που δεν θα μπορεί να κάνει κατάθεση ή ανάληψη χρημάτων, στον επιτηδευματία που δεν θα μπορεί να κάνει ταχυδρομική πώληση και στον κάθε κάτοικο που θα στερηθεί την εύκολη και πλήρη ταχυδρομική εξυπηρέτηση, είναι πολλά, μεγάλα και επώδυνα.
Επώδυνο πιθανολογείται ότι θα είναι - για την Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ- και το πολιτικό κόστος αυτών των ενεργειών.
Αυτό και -έχοντας προφανώς εσωτερική πληροφόρηση- προσπαθούν να αμβλύνουν οι Βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, που με ερωτήσεις στη Βουλή και επιστολές προς τη Διοίκηση του ΕΛΤΑ διαμαρτύρονται και εγκαλούν τους πάντες επισείοντας κάθε φορά τις συνέπειες του κλεισίματος των Ταχυδρομείων στις τοπικές κοινωνίες.
Δεν γνωρίζουν ότι οι πολιτικές που εφαρμόζονται στηρίζονται, τυπικά και ουσιαστικά, στους ίδιους;
Νομίζουν ότι υπάρχει πολίτης αυτής της Χώρας που μπορεί να αποδεχτεί, ως ουσιαστικό, αυτό το «ενδιαφέρον» τους;
Γιατί εμείς διαπιστώνουμε ότι η Ταχυδρομική Κοινωνία πιστεύει πως οι Κυβερνητικοί Βουλευτές εφαρμόζουν την πολιτική της φώκιας:
ΠΟΥ ΠΡΩΤΑ ΣΚΟΤΩΝΕΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΑ ΚΛΑΙΕΙ!

ΤΟΛΜΗΣΕ κάτι «περιβαλλοντολογικό» η κα Μπιρμπίλη και πετάχτηκαν σαν ελατήριο. Βουλευτές του ΠΑΣΟΚ (οι άλλοι δεν πρόλαβαν), συμφεροντολόγοι και εξόχως… σοσιαλιστές. «Καθάρισαν» το νομοσχέδιο και την Υπουργό και η ζωή συνεχίζεται. Εμείς δεν μπαίνουμε στην ουσία, απλά μετράμε τις ευαισθησίες των κοινοβουλευτικών μας που (ξ)αγρυπνούν μη τους πιάσουν στον ύπνο, πιάνουν πουλιά στον αέρα, προλαβαίνουν καταστάσεις, είναι αποτελεσματικοί. Όταν, βέβαια, το «θέμα» είναι… ενδιαφέρον (για τη τσέπη, για το επαγγελματικό τους σινάφι κι όταν λήξει η περίοδος των προνομίων τους ως εθνοπατέρων).
ΠΑΜΕ στους «πυρήνες της φωτιάς». Έσκασαν κάποιες βόμβες και η Ελλάδα σε συναγερμό. Με τις υπηρεσίες, τους ανθρώπους και τη σχετική νομοθεσία, οι «πιτσιρικάδες» είναι «μέσα». Κι εδώ αγρυπνώσα, εξόχως αποτελεσματική η Ελλάδα-μπάχαλο και ανοιχτομάτα, γιατί… γουστάρει (αλληθωρίζουσα όταν δεν γουστάρει).
ΜΕ τα κατορθώματα των πολιτικών και τις διώξεις(!;), το πράγμα αλλάζει. Φοβήθηκαν οι...
 Άκηδες, αλλά οι πολιτικοί μας πανικοβλήθηκαν. Μιλάει για «σκευωρία» ο κ. Τσοχατζόπουλος και τον αγνοούν, θεωρώντας τον καμένο χαρτί. Όταν όμως κραδαίνει το «αρχείο» του, το βάζουν στα πόδια, μη βρεθούν στην ακτίνα δράσης της «βόμβας» που θα σκάσει-αν σκάσει κι εμείς τη θεωρούμε ακίνδυνη κροτίδα. Και, βέβαια, μην σηκώσουν τη μύτη της δεξιάς τα παλικάρια επιδεικνύοντας τα λευκά φτερά που τους φόρεσε ο χρόνος, μετά την κολυμβήθρα (του Σιλωάμ). Γιατί; Γιατί και ο Παναγούλης κουβαλούσε το αρχείο της ΕΣΑ, αλλά δεν βγήκαν στο φως του Ήλιου. Τον πρόλαβε το «τροχαίο και τυχαίο».
ΤΟΥΣ βλέπουμε και τους… θαυμάζουμε. Τι σκαρφίζονται, πόσο αριστοτεχνικά συνεργάζονται, πώς μας μπερδεύουν με το «εδώ - εκεί παπάς». Κόμματα και πολιτικοί, αθώοι και αμαρτωλοί, «ιδεολόγοι» ψηφοθήρες και παρατάξεις στην υπηρεσία της συσκότισης. Με τη «συναδελφικότητα» να συνθλίβει το δίκαιο και την αναποτελεσματικότητα στόχο και μέσο, μη δυσαρεστηθούν «συνάδελφοι» (σήμερα εσύ αύριο εγώ και το μέλλον αόρατον). Όλοι μαζί κι ο καθένας χωριστά υπολογίζουν τις ημερομηνίες με τον νόμο περί «μη ευθύνης» υπό μάλης, ρίχνουν απ’ τη… φυσούνα τεχνητή ομίχλη μη διακρίνουμε πρόσωπα κι εμείς κοιτιόμαστε και περιμένουμε.
ΟΤΑΝ θέλουν μπορούν. Ποινές και τιμωρία για «συναδέλφους» δεν τις θέλουν, δεν τις γουστάρουν, το δείχνουν και τους φαίνεται.