Είμαι γεννημένη στο Βόλο στις 18.06.47, κατά την εγκαθίδρυση της ομαλότητας μετά από το μένος του εμφυλίου μεταπολεμικού σπαραγμού, όπου εκεί επισκέφτηκα την πρωτοβάθμια και τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, αποφοιτώντας πρώτη το Πειραματικό ξενόγλωσσο Γυμνάσιο Θηλέων της πόλης μου.
Στη συνέχεια, μετά την επιτυχή απόχτηση του Ακαδημαϊκού Απολυτηρίου, εισέρχομαι στη Φιλοσοφική Σχολή Θεσσαλονίκης, όπου σπουδάζω Αρχαιολογία και Ιστορία στο αντίστοιχο τμήμα Κλασσικών Σπουδών στην πρώτη σχολή επιλογής μου και στη συνέχεια Νεοελληνικά Γράμματα.
Τότε είναι που..
..αρχίζω να κάνω τις πρώτες μου γνωριμίες με τους διάσημους Νεοέλληνες ποιητές, όπως Σεφέρη,... κι άλλους πολλούς, καθώς επίσης και τον διάσημο διηγηματογράφο Γ. Βασιλικό, επηρεασμένη και εμπνευσμένη από το ποιητικό  πνεύμα παράδοσης του καθηγητή της Νεοελληνικής  Λογοτεχνίας κ. Λίνου Πολίτη.
Παντρεύομαι κατά τη διάρκεια της φοίτησης και αποχτώ το γιο μου, με τα 23, στη Ζυρίχη. Μετά η ζωή μου μοιράζεται ανάμεσα στις εν Ελλάδι σπουδές και σ’ αυτές μου στη συνέχεια στη Ζυρίχη, συγχρόνως με την εκμάθηση της Γερμανικής γλώσσας.
Σ’ αυτή τη χώρα ανακαλύπτω πως ο ρομαντισμός της ανασκαφής ήταν όνειρο απατηλό και θα μου έμεινε στο νου ανεξίτηλος σαν βασικός οδηγός για τη μετέπειτα εκπαίδευση και επαγγελματική μου αποκατάσταση και μόνο.
Σπουδάζω στοιχεία και όλα τα σχετικά με τη διαχείριση χρήματος και σχεδόν όλα τα προγράμματα της μοντέρνας τεχνολογίας, επαναλήψεις Γαλλικών και Αγγλικών, καθώς επίσης και πολυάριθμες άλλες σχολές ακολουθώντας τη "διά βίου μάθηση", όταν σε λίγο θα έπρεπε κι εγώ να εισέλθω στην αγορά εργασίας, προσφέροντας την παρουσία μου και τη συμβολή μου στην οικονομική ανόρθωση της νέας και φιλόξενης πατρίδας μου. Στη συνέχεια, γεννιέται η κόρη μου ενώ παράλληλα με τη δουλειά μου στην Ασφαλιστική της Ζυρίχης Fortuna ως διαχειρίστρια κοινωνικών κεφαλαίων των εργαζομένων του γνωστού 2ου πυλώνα,  επιδίδομαι και στην εκμάθηση της ζωγραφικής τέχνης, όταν οι γνώσεις μου γύρω από την ιστορία της Ευρωπαϊκής Ζωγραφικής το απαιτούσαν επιτακτικά. Ασχολούμαι στη συνέχεια, παράλληλα με την εργασία μου στο γραφείο, με τις ομαδικές και ατομικές μου εκθέσεις κατά τη δεκαετία του 80 και 90,
με μεγάλη επιτυχία, αμειβόμενη τα μέγιστα..Εξάλλου, ήταν και η εποχή επένδυσης στην Τέχνη, όταν μετά την ίδρυση του νέου Χρηματιστηρίου της πόλης, οι επενδυτές στράφηκαν στις μετοχές και έκλεισαν οι Γκαλερί στην πόλη μας, κατά τα τέλη του 90.
Στη συνέχεια, σπουδάζω την Ιταλική, όταν μου απαιτήθηκε από τον εργοδότη να αναλάβω τη διαχείριση των επιχειρήσεων της Νότιας ιταλόγλωσσης Ελβετίας στη Ζυρίχη καταρχάς και στη συνέχεια στην Τοσκάνη. Κουλτούρα και γλώσσα για μακρό χρονικό διάστημα.
Τύχη βουνό όταν το 2002 ανακαλύπτω την Ελληνική μέσα στο Γκουγκλ και αρχίζω να ανασκάπτω την ξεχασμένη μου μητρική γλώσσα, γράφοντας τακτικά καθημερινά σχόλια σε φόρα όπως πχ ένα, το μεγαλύτερο και πρώτο, το in.gr και στη συνέχεια σε πολλά άλλα, τα οποία με βοήθησαν να ανακάμψω τις όποιες γλωσσικές δυσκολίες ο χρόνος μου είχε κληροδοτήσει.
Στην ποίηση έχω αφιερωθεί εδώ και χρόνια, μελετώντας τη φύση με τα μάτια της ζωγραφικής και διαβάζοντας την μέσα από το έκπαγλο μεγαλείο της. Οι εμπνεύσεις μου είναι τυχαίες, γρήγορες, επιπόλαιες, αλλά φαντασμαγορικές και μ’ αφήνουν πίσω μια γεύση ευτυχίας. Πολλά μου ποιήματα είναι εγκατεσπαρμένα μέσα σε μπλογκς του διαδικτύου, σε πάνω από 3 γλώσσες γραμμένα. Παντού ήμουν ευπρόσδεκτη και αγαπητή όπως και στον τύπο του Βόλου, όπου δημοσίευσα για μια ολόκληρη 10ετια, σωρηδόν στίχους μου.
Πρόσφατα, κυκλοφορήσαν οι 3 πρώτες μου ποιητικές ανθολογίες με τους τίτλους Ηλιοτρόπιο, Ηριγενεια, Ηροσαχθεια από τον εκδοτικό οίκο των Αθηνών ΕΝΤΥΠΟΙΣ, τον οποίο βρήκα κατά καλή μου τύχη στο Φεις Μπουκ.

Η απόλυτη ευτυχία για σένα είναι;
Να ταξιδεύω Αθήνα-Ζυρίχη και να μοιράζω τη ζωή μου, τώρα πλέον, ανάμεσα στις δυο μου πατρίδες.
Τι σε κάνει να σηκώνεσαι το πρωί;
Το πρωί σηκώνομαι νωρίς να προϋπαντήσω τη μέρα και να μου γίνει γιορτινή.
Η τελευταία φορά που ξέσπασες σε γέλια;
Όταν μετά την προσγείωση μου στη Θεσσαλονίκη, ο γιος μου μου τηλεφώνησε να μου πει πως με ψάχνει ο Δήμος Θες/νικης, επειδή επιλέχτηκα ανάμεσα σε 350 υποψήφιους πρώτη στο διεθνή διαγωνισμό ποίησης, τον Αύγουστο του 2004, με θέμα Το Αιγαίο.
Το βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα σου είναι;
Απόλυτη ηρεμία και βαθυστόχαστη σιωπή.
Το βασικό ελάττωμά σου;
Το ότι δεν κοιμάμαι ποτέ πολύ, αλλά και ποτέ μεσημέρι. Μισώ όσους κείτονται μεσημεριάτικα μπρούμυτα.
Σε ποια λάθη δείχνεις τη μεγαλύτερη επιείκεια;
Στα λάθη της μαγειρικής τέχνης είμαι τα μέγιστα επιεικής, αφού τη συνταγή θα την ξαναεκτελεσω.
Η τελευταία φορά που έκλαψες;
Είναι η ίδια στιγμή με όταν ξέσπασα σε κλάματα, που προανέφερα. Μεγάλος ο αγώνας, αφού οι συμμετάσχοντες ανήκαν σε υψηλή λογοτεχνική κάστα, προερχόμενη από κάθε γωνιά του πλανήτη. Η απόφαση είχε ληφθεί ακριβώς κατά την ώρα πτήσης μου, τον Ιούνη του 2004. Η συγκίνηση ήταν τόσο μεγάλη, που από τη χαρά έκλαψα τόσο που οι μπογιές ξεχείλισαν στα μάγουλα και το κορμί μου έσταζε από ιδρώτα, όταν ακόμη είχα να παλέψω και με της υψηλής διαφοράς θερμοκρασίας τα θεριά....25 βαθμούς διαφορά
Με ποια ιστορική προσωπικότητα ταυτίζεσαι περισσότερο;
Ταυτίζομαι πιο πολύ με την Μελίνα Μερκούρη, την οποία θαύμαζα και προσπαθούσα να την μιμηθώ.
 Ποιοι είναι οι ήρωές σου σήμερα;
Στη λογοτεχνία από ανέκαθεν, ο Γ. Βασιλικός και στην Ποίηση ο Ο. Ελύτης.
Στη μουσική ο Γιάννης, ο Βαγγέλης, il Divo, οι κλασσικοί όλοι και πολλά αλλά διεθνή μουσικά ταλέντα. Καθώς, επίσης μερικά ηγετικά πολιτικά πρόσωπα, που διεκρίθησαν στην Ευρώπη για το ήθος και τη διαύγεια του νου όπως ο Α. Παπανδρέου, ο Helmut Schmidt und Willy Brandt
Ποια είναι η ταινία που σε σημάδεψε;
"Μαγιερλινγκ" μια ταινία κινημ.  γυρισμένη στις Ελβετικές Άλπεις, τις όποιες αργότερα είχα την τύχη να γνωρίσω κι από κοντά.
Το αγαπημένο σου ταξίδι;
Το αγαπημένο μου ταξίδι είναι η πτήση Ζυρίχη για Ρώμη, όπου εκεί σ’ αυτή την πόλη ξεχνώ την επιστροφή για το σπίτι, καθώς επίσης η διμερής παραμονή στην Αθήνα για επίσκεψη του Ιερού Βράχου της Ακρόπολης.
Οι αγαπημένοι σου συγγραφείς;
Ελύτης, Σεφέρης, Ρίτσος, Καβάφης, Ησίοδος, Όμηρος, Αρχαίοι Λυρικοί Ποιητές και Λατίνοι, Γ. Βασιλικός, Διδώ Σωτηρίου, Ουμπέρτο Έκο και όλοι οι άλλοι Αρχαίοι Κλασσικοί συγγραφείς τραγωδοί, φιλόσοφοι και κωμωδοί.
Ποια αρετή προτιμάς σε έναν άντρα;
Την αρετή της Σοφίας.
…Και σε μια γυναίκα;
Την Αρετή της επιμελούς περιποίησης και εμφάνισής της
Ο αγαπημένος σου συνθέτης;
ο Udo Jürgens
Το τραγούδι που σφυρίζεις κάνοντας ντους;
Συνήθως, το τραγούδι της Κ. Χωματά με τίτλο Περιμένεις, Περιμένεις η αλλιώς Ξημερώνει....
Το βιβλίο που σε σημάδεψε;
Του Γ. Βασιλικού, ένα του έργο γραμμένο στη Ρώμη στα χρόνια της χούντας και φέρει τον τίτλο "il fuoco d‘ amor" και είναι ένα γνήσιο γλωσσικό αριστούργημα.
Ο αγαπημένος σου ζωγράφος;
Ο Γερμανός Ιερώνυμος Μπος στο πελώριο έργο του που φέρει τον τίτλο "Ο κήπος των Ηδονών" και σε ομαδικό το Γκρουπ των Νορμανδών με τα ατέλειωτα μωβ λιοπερίβολα, που εξέθεταν στη Ζυρίχη κατά τη 10ετια του 90.
Το αγαπημένο σου χρώμα;
Το αγαπημένο μου χρώμα είναι το μαύρο και το κόκκινο.
Ποια θεωρείς ως τη μεγαλύτερη επιτυχία σου;
Η επαγγελματική μου αποκατάσταση στη Ζυρίχη, που εμπιστεύτηκε με απόλυτη επιτυχία...
Το αγαπημένο σου ποτό;
Το Holunder Sirup και στα Ελληνικά μεταφραζόμενο είναι το σιρόπι με νερό, αραιωμένο της Φρουσκλιας ή αλλιώς του Σαμπουκου όπως είθισται στην Ελλάδα να λέγεται από την Ιταλική γλώσσα μεταφερμένο.
Για ποιο πράγμα μετανιώνεις περισσότερο;
Μετανιώνω που δεν έγινα μουσικός, παρόλο που είχα πολύ επενδύσει σε μουσική θεωρία και ταλέντο άφθονο από γονική κληρονομιά, μεριά της καλλίφωνης μάνας.
Τι απεχθάνεσαι περισσότερο απ’ όλα;
Κυρίως την τεμπελιά...όταν βλέπω τεμπέλη φεύγω...
Ποια είναι η αγαπημένη σου ασχολία;
Το γράψιμο, τα διάβασμα, το σκι το χειμώνα στις Αλπικές πίστες, η όπερα της Ζυρίχης το χειμώνα και ο κήπος μου στην Ελλάδα.
Ο μεγαλύτερος φόβος σου;
Δεν είναι ο θάνατος, αλλά η σκέψη πως κάποτε δεν θα μπορώ να μετακινούμαι όπως και σήμερα.
Σε ποια περίπτωση επιλέγεις να πεις ψέματα;
Λέω ψέμματα για να καλύψω βλακείες άλλων.
Ποιο είναι το μότο σου;
Το avanti η Εμπρός ...δλδ προτροπή για δουλειά, καθότι είμαι εργασιομανής
Πώς θα επιθυμούσες να πεθάνεις;
Κατά τη διάρκεια μιας πτήσης, για να έρθει ο γιος μου να με παραλάβει για την καύση στον πρώτο φούρνο που θα συναντήσει και να σκορπίσει τη στάχτη μου στο Αιγαίο.
Εάν συνέβαινε να συναντήσεις το Θεό, τι θα ήθελες να σου πει;
Τον έχω το Θεό συναντήσει δυο φορές πάνω από 2500 χιλ. μέτρα, εκεί όπου δεσπόζει στα βουνά και μου υποσχέθηκε παράταση καμπόση στη ζωή, για να γράψω ακόμα μερικά ποιήματα.
Σε ποια πνευματική κατάσταση βρίσκεσαι αυτόν τον καιρό;
Αυτό τον καιρό, όπως και πάντα, βρίσκομαι σε μια εναργή και διαυγή πνευματική έξαρση με εναρμόνιση σώματος και ψυχής προς κεκτηση και διατήρηση του απόλυτου αρχαίου σλόγκαν το "Ακος Ψυχης''.
Ελύτη, Ρίτσο, Καβάφη

Λέγεται ότι ο Δημήτρης Ζουγκός γεννήθηκε εις την Ελευθερούπολη της Καβάλας, περί το 1976. Μια ψευδής ληξιαρχική πράξη γεννήσεως μαρτυρά την παραπάνω υπόθεση κι έτσι έχουμε την υποψία ενός ιστορικού γεγονότος. Κατά το έτος 1981, σε μια υποσημείωση στα ιατρικά πρακτικά κάποιου Γενικού νοσοκομείου, αναφέρεται η εσπευσμένη εισαγωγή ενός παιδιού με τ’ όνομα Δημήτρης Ζουγκός λόγω υπερβολικής καταπόσεως πετρελαίου. Ο αρμόδιος γιατρός ανακοίνωσε τον θάνατο λίγες ώρες αργότερα. Το σώμα του παιδιού τοποθετήθηκε στον ιατρικό κλίβανο και κατόπιν επιθυμίας των οικείων του ένα...

Από τα έτη 2002 έως το 2005, τρεις άνθρωποι εθεάθησαν να φέρουν τ’ όνομα Δημήτρης Ζουγκός. Ένας βοηθός λογιστή, ένας αναφέρεται στα στρατιωτικά μητρώα κι ένας υπάλληλος σε sex shop. Όλοι όμως χάθηκαν χωρίς να αφήσουν πίσω ίχνη.
Το 2006 κυκλοφόρησε ένα βιβλίο με τίτλο ‘’Defunctus’’, ο συγγραφέας χρησιμοποίησε τ’ όνομα Δημήτρης Ζουγκός. Δυο μήνες αργότερα ο συγγραφέας εξαφανίστηκε. Οι αρχές υποπτεύθηκαν φόνο και ανέκριναν τον πρόεδρο μιας βιβλιοθήκης. Το πτώμα δεν βρέθηκε κι ο ύποπτος απαλλάχθηκε δια βίου.
Ένα χρόνο έπειτα εκδόθηκε ένα βιβλίο με τίτλο ‘’nino perdido’’. Ο συγγραφέας επέλεξε λανθασμένα το ψευδώνυμο Δημήτρης Ζουγκός. Ωστόσο η απάτη φανερώθηκε όταν κατά το ίδιο έτος ένας άνθρωπος με το ψευδώνυμο Figlio di Magdalena κέρδισε το δεύτερο κρατικό βραβείο θεάτρου. Το πραγματικό όνομα του διαγωνιζόμενου ήταν Δημήτρης Ζουγκός και την ημέρα της απονομής δεν έβρεχε.