Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Καλές. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Καλές. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Δευτέρα 7 Φεβρουαρίου 2011
Έχω ακούσει και έχω διαβάσει πολλές απόψεις σχετικά με το κίνημα των πολιτών, δεν πληρώνω στα διόδια αλλα τώρα τελευταία και στα ΜΜΜ. Κάπου στην μέση ειναι και η αλήθεια. Μια αλήθεια την οποία στην Ελλάδα έχουμε ξεχάσει την πραγματική της έννοια.
Αυτό που εκφράζω είναι ότι ...
το σύνταγμα αναφέρει την προσωπική ελευθερία πως είναι απαραβίαστη!
Το σύνταγμα δυστυχώς δεν αναφέρει ότι δεν δίνεις δικαιώματα σε ιδιωτικές εταιρείας (λίγο πριν από τις εθνικές εκλογές) να καρπώνονται διόδια (κύριε Σουφλιά). Δυστυχώς το σύνταγμα δεν αναφέρει ότι ο εκάστοτε υπουργός θα λογοδοτήσει για αυθαιρεσίες και συνεργασίες με ιδιωτικές εταιρείες. Για την ιστορία να αναφέρω ότι μετά από λίγο η τότε κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έχασε τις εκλογές (αχ, κύριε Σουφλιά μου) αλλα εμείς εξακολουθούμε να πληρώνουμε!!!
Στην Ελλάδα έχουμε το ταλέντο να ερμηνεύουμε τους νόμους κατά την δική μας κρίση, αυθαίρετα και πάντα με ιδιοτέλεια!
Το κίνημα της άρνησης πληρωμής διοδίων, δεν είναι αριστερό, ούτε δεξιό. Το ότι στην χώρα μας οποιαδήποτε αντίδραση την οικειοποιείται η αριστερά είναι θέμα συστήματος και πολιτικής στάσης των ανθρώπων και των ΜΜΕ της χώρας. Δεν το συμμερίζομαι. Αλλά και ο απλός κόσμος κάπως πρέπει να διαμαρτυρηθεί και να εισακουστεί. Φτάνει ποια με τους πολιτικούς οι οποίοι έχουν παρασύρει τους εαυτούς τους, τους επιχειρηματίες αλλά και τους πολίτες σε μια συνδιαλλαγή άνευ ορίων.
Επίσης, έχω να πω ότι το ποιο δίκαιο είναι να πληρώνουμε για όσα χιλιόμετρα διανύουμε. Δεν το κάνουν όμως με αυτό τον τρόπο και μας αφήνουν να πληρώνουμε το μέγιστο της τιμής σε κάθε σταθμό γιατί έτσι καρπώνονται πολλά περισσότερα οι εταιρείες που έχουν αναλάβει το έργο από το να έβαζαν χιλιομετρική χρέωση
Δεν είμαι αριστερός, ούτε δεξιός. Είμαι ένας Έλληνας πολίτης, δίκαιος άνθρωπος ο οποίος αρχίζει να αγανακτεί με τα όσα γίνονται σε βάρος όλων των συμπολιτών του. Ο μόνος τρόπος είναι να αντιδράσω. Ετσι δεν λένε και οι πολιτικοί μας: «αν δεν σπάσεις αυγά δεν κάνεις ομελέτα». Ε, τι να κάνω και εγώ, να κάθομαι στον καναπέ; Να πίνω καφέ την ημέρα τον εκλογών και να μην ψηφίζω; Να κάνω απεργία πείνας; Κάνω αυτό που λένε και οι ίδιοι, ρήξη με το σύστημα, το οποίο μεταξύ μας το συντηρούν αυτό το κακό σύστημα οι πολιτικοί μας με τους συνδικαλιστές και ο λαός τρέχει για μια θεσούλα στο δημόσιο…
Η Αττική Οδός είχε κόστος κατασκευής 1,3 δις ευρώ. Τα ετήσια μικτά κέρδη της εταιρείας είναι περίπου 270 εκατομμύρια ευρώ. Άρα σχεδόν έχει γίνει η εξόφληση του έργου, γιατι η εταιρεία έλαβε μέρος μόνο με το 65% το άλλο κεφάλαιο ήταν συν-χρηματοδότηση του ελληνικού κράτους και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αρα γιατί πληρώνουμε τα διόδια αφού το έργο έγινε και η εταιρεία πήρε τα λεφτά της. Και ξέρετε κάτι; Θα πληρώνουμε την Αττική Οδό για άλλα 25 χρόνια. Αν δεν κάνω λάθος η σύμβαση παραχώρησης είναι 30 χρόνια. Σε λίγα χρόνια θα πληρώνουμε 5 ευρώ διόδια επειδή η σύμβαση όλων των υπουργών, όλων των κυβερνήσεων (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ) ορίζει ότι η εταιρεία ανάλογα με τις συνθήκες καθορίζει και το αντίτιμο. χαχαχα
Και τώρα λένε το κράτος θα ποινικοποίηση την στάση πληρωμή των πολιτών στα διόδια και στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς γιατί λέει είναι παράνομο. Αλλα παράνομο, δεν είναι το εισιτήριο (των 90 λεπτών) που αυξήθηκε 40%.
Ενώ οι ιδιωτικές εταιρείες που εκμεταλλεύονται τα διόδια ζητούν την προστασία του υπουργείου μεταφορών με το να πιέζουν για έναν αντίστοιχο νόμο δηλαδή να μας υποχρεώνουν να πληρώνουμε διόδια. Αντε, λίγο ακόμη έμεινε να δούμε το κράτος να λειτουργεί ως σεκιούριτι των ιδιωτικών εταιρειών στους εθνικούς δρόμους.
Επίσης μαςεκβιάζουν λέγοντας οτι θα σταματήσουν τα έργα στους δρόμους αν δεν πληρώσουμε διόδια. χαχαχα... μη σώσουν και τους φτιάξουν!
Για αυτό κάποιοι απαξιούν το ελληνικό κράτος, το κάνουν να φανεί ανίκανο και όλες τις δουλειές να τις κάνουν οι ιδιωτικές εταιρείες. Εμένα δεν με πειράζει, ας την κάνουν την δουλειά οι ιδιωτικές εταιρείες για να έχει δουλειά ο απλός πολίτης, αλλά βρε κερατά όχι και να με μεταχειρίζεσαι σαν μηχάνημα αναλήψεων!!!
Θα με βρεις μπροστά σου να σου λέω ΟΧΙ, μέχρι εδώ ήταν...
Πηγή
Δευτέρα 10 Ιανουαρίου 2011
Από το http://www.kentri.gr/
Κάνοντας λόγο για «σύγκρουση με τη γκρίζα πλευρά του κομματικού κράτους» ο κ. Ραγκούσης περιέγραψε τις βασικές αρχές του νομοσχεδίου:
• Δημιουργία νέας, διαρκούς και ανεξάρτητης Αρχής την οποία θα στελεχώσουν ανώτατοι δικαστικοί και όχι βουλευτές. Η εν λόγω Αρχή έρχεται να αντικαταστήσει την ήδη υπάρχουσα επιτροπή ελέγχου της Βουλής
• Πιο αυστηρές ποινές με διοικητικές κυρώσεις για κόμματα, υποψηφίους αλλά και τρίτους παράγοντες με ορατό το ενδεχόμενο στέρησης του...
βουλευτικού αξιώματος σε περίπτωση παρανομιών
• Αναδρομικός έλεγχος του «πόθεν έσχες» των πολιτικών με ακριβή προσδιορισμό της προέλευσης κάθε περιουσιακού στοιχείου που έχει αποκτηθεί και με παρακολούθηση κάθε μεταβολής. Σκοπός είναι να ελέγχεται εκτός του «έσχες» και ο αυτοσκοπός: το «πόθεν».
• Υποχρεωτική ανάρτηση όλων των εσόδων και των δαπανών των πολιτικών και των κομμάτων στο διαδίκτυο.
Αν πραγματικά οι καλές προθέσεις του Γιάννη Ραγκούση γίνουν νόμος του κράτους, μπορεί να φανταστεί κανείς τι θα αποκαλύψουν οι αναδρομικοί έλεγχοι του «πόθεν» ο πλουτισμός των εθνοπατέρων.
Υπάρχουν βέβαια πολλές αμφιβολίες αν οι εθνοπατέρες ψηφίσουν ένα νόμο «χαρακίρι». Είναι δε προφανές ότι θα επικαλεστούν τα άρθρα 61 και 62 του Συντάγματος, τα οποία τους θωρακίζουν από διώξεις, εκτός από τα αυτόφωρα κακουργήματα, και το αδίκημα της δυσφήμισης με άδεια της Βουλής.
Νομικοί κύκλοι πάντως επισημαίνουν ότι απαιτείται αναθεώρηση των άρθρων 61 και 62 του Συντάγματος, προκειμένου να έχει εφαρμογή ένας τέτοιος νόμος.
Ένα θέμα είναι και το χρονικό βάθος του αναδρομικού ελέγχου. Πόσο πίσω θα πάει ο έλεγχος; Και τι νόημα θα έχει η αποκάλυψη παράνομου πλουτισμού όταν έχει επέλθει ήδη ο χρόνος της παραγραφής των αδικημάτων;
Το μόνο αδίκημα που δεν παραγράφεται είναι η κατοχή μαύρου χρήματος και περιουσιακών στοιχείων που αποκτήθηκαν με μαύρο χρήμα. Και ασφαλώς είναι πολλοί πολιτικοί σε αυτή την κατηγορία.
Δευτέρα 20 Δεκεμβρίου 2010
Του Δημήτρη Τρικεριώτη
http://gnathion.blogspot.com/
Ώσπερ ου βασιλεύς, αλλ' υποκριτής, μεταμφιέννυται
χλαμύδα φαιάν αντί της τραγικής εκείνης, και διαλαθών υπεχώρησεν.
ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ, ΒΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
Σαν τον παραίτησαν οι Μακεδόνες
κι απέδειξαν πως προτιμούν τον Πύρρο
ο βασιλεύς Δημήτριος (μεγάλην
είχε ψυχή) καθόλου - έτσι είπαν -
δεν φέρθηκε σαν βασιλεύς. Επήγε
κ' έβγαλε τα χρυσά φορέματά του,
και τα ποδήματά του πέταξε
τα ολοπόρφυρα. Με ρούχ' απλά
ντύθηκε γρήγορα και ξέφυγε.
Κάμνοντας όμοια σαν ηθοποιός
που όταν η παράστασις τελειώσει,
αλλάζει φορεσιά κι απέρχεται.
Κωνσταντίνος Π. Καβάφης
Πετυχημένα σημειώνει ο συντάκτης Carsten Volkery στο χθεσινό του άρθρο «Merkel's Ironic Victory in Brussels» στο...ηλεκτρονικό Spiegel / Ιnternational, «Τώρα θα πρέπει, οι ηγέτες των κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να πουλήσουν το νέο μηχανισμό διαχείρισης της κρίσης στους ψηφοφόρους τους.»
Νομίζω ότι ο κ. Παπανδρέου πολύ περισσότερο από αυτόν το ρόλο του πλασιέ των πολιτικών θέσεων των δανειστών που φαίνεται ότι έχει επιλέξει να παίζει τους τελευταίους μήνες, έχει τώρα να υποδυθεί το ρόλο του σχοινοβάτη που ακροβατεί όχι μόνο πάνω από την προσωπική του πολιτική αποτυχία αλλά κυρίως πάνω από μιαν ατελέσφορη εθνική προσπάθεια που έχει ήδη «σπάσει τις πλάτες» πολλών Ελλήνων...
Ο κ. Παπανδρέου γύρισε από τις Βρυξέλλες νικημένος και με άδεια χέρια. Το ευρωομόλογο και η επιμήκυνση απόμειναν wishful thinkings και ανέξοδα «θα» στα χείλη και τις αγκαλιές των Ευρωπαίων όπως εκείνα τα «θα» που ο ίδιος απευθύνει κατά καιρούς στους Έλληνες. Αυτή όμως είναι η ειρωνική πλευρά. Γιατί η σοβαρή πλευρά είναι ότι στο πρόσωπό του οι Έλληνες ταπεινώθηκαν για μια ακόμη φορά και απειλήθηκαν έμμεσα για νέα αντι-κοινωνικά μέτρα όταν η χώρα χρειαστεί επιπλέον οικονομική ενίσχυση που αν οι δανειστές την κρίνουν «απαραίτητη» (δηλ. ότι τους συμφέρει) να της δοθεί τότε αυτή θα δίνεται με ακόμη πιο αυστηρούς και τοκογλυφικούς όρους. Και η κοινή λογική και οι αριθμοί συνηγορούν ότι μια τέτοια νέα «έκκληση» για χρηματοδότηση θα κριθεί αναπόφευκτη στο άμεσο μέλλον.
Σε αυτές τις συνθήκες, ο κ. Παπανδρέου φαίνεται ότι επιμένει να ασκεί μια επικίνδυνη ισορροπία και να σχοινοβατεί πάνω από αυτήν. Όπως όταν προστατεύει παλιούς διεφθαρμένους συντρόφους του αλλά τιμωρεί αντί τα προστατεύει τη διαφορετική άποψη αδιάφθορων συντρόφων του. Όπως όταν ενδιαφέρεται για την οικονομική επιβίωση παραγόντων των ΜΜΕ και άλλων που έχουν θεωρηθεί ηθικοί και φυσικοί αυτουργοί της χρεοκοπίας της χώρας αλλά προωθεί την ψήφιση νόμων που εξαθλιώνουν την πλειοψηφία των εργαζομένων. Όπως όταν θεωρεί το νοσηρό κομματικό κράτος και την πελατειακή μειοψηφία «δούρειο ίππο» της προέλασης για μια πύρρειο νίκη αλλά η δίκαιη οργή των αμνών μετατρέπεται σταδιακά σε ανεξέλεγκτη βία.
Παρά τα πολλά και ατελείωτα «όπως…αλλά», θα ήθελα ακόμη να πιστεύω, ότι το ποίημα του Καβάφη «Ο Βασιλεύς Δημήτριος» θα πάψει σύντομα να φωτογραφίζει το προφίλ των σύγχρονων Ελλήνων πρωθυπουργών και πολιτικών.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
