Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γιώργος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γιώργος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 16 Μαρτίου 2011

Γιατί χαίρεται o Γιώργος και χαμογελά η Ανγκέλα...

Posted by tospirto | Τετάρτη 16 Μαρτίου 2011 | Category: , , , , | 0 σχόλια

Από τον Δημήτρη Τρικεριώτη
http://gnathion.blogspot.com/2011/03/o.html
Πάλι οι ισχυροί της Ευρώπης κάνουν τα στραβά μάτια. Όχι, βέβαια, επειδή μας συμπαθούν ή επειδή μας βλέπουν σημαντικό εταίρο που μπορεί ν’ανατάξει την κακοδιοίκηση ή «την απάτη που πάει σύννεφο» και να βάλει τάξη στα οικονομικά του, συνεισφέροντας έτσι σε μια ανταγωνιστική ΕΕ.
Κάνουν τα στραβά μάτια γιατί «καλωσορίζουν την πρόδο από την εφαρμογή του μνημονίου(1)» ενώ γνωρίζουν όχι μόνο τα «φευγάτα» στοιχεία των δύο πρώτων μηνών του 2011 αλλά κι όλες τις εσωτερικές στάσεις πληρωμών του Ελληνικού κράτους, τις απεγνωσμένες και....
 τυχοδιωκτικές αγορακτόνες περαιώσεις, το πάγωμα όλων των διαρθρωτικών αλλαγών, τη «γείωση» των εντολών για μισθοδοτική εξυγίανση από τις διοικήσεις των ΔΕΚΟ. Κι όταν πληροφορούνται ακόμη και για νέες προσλήψεις στο Δημόσιο, πάλι ισχυρίζονται ότι η δημοσιονομική εξυγίανση προοδεύει.
Ας μη γελιόμαστε. Οι Ευρωπαίοι ηγέτες δεν διαφέρουν από τις αγορές. Κανείς από τους δανειστές δεν προσδοκά ανάταξη της ελληνικής οικονομίας υπό αυτές τις συνθήκες διακυβέρνησης και νοοτροπίας λαού. Και το κυριότερο, κανείς Έλληνας. Άρα τι συμβαίνει; Γιατί μας βοηθούν; Αν μας «βοηθούν». Ποιός κοροιδεύει καλύτερα τον άλλο; Εμείς ή αυτοί;
Μέρος της απάντησης βρίσκεται στο γιατί μας βοήθησαν εξαρχής να μπούμε στην...
ΕΕ, παρότι, ούτε και τότε, πληρούσαμε τις προδιαγραφές. Εκ του αποτελέσματος μπορούμε να κρίνουμε ότι ο λόγος ήταν εξαιρετικά επικερδής: η μετατροπή ενός λαού σε παθητικό καταναλωτή των προϊόντων τους μέσ’ απ’ το δανεισμό, ο οποίος έγινε στη συνέχεια, από μόνος του, το εργαλείο για την ολοκληρωτική και ισόβια οικονομική εξάρτηση των πολιτών και των πολιτικών της χώρας.
Γνωστά πράγματα. Τώρα τί συμβαίνει; Τώρα όλοι καταλαβαίνουν ότι οι αξιώσεις για «structural reforms (διαρθρωτικές αλλαγές)(1)» και «strict and stable fiscal (αυστηρή και σταθερή δημοσιονομική πολιτική)(1)» είναι απλώς οι γαρνιτούρες. Αυτά δεν πρόκειται να συμβούν. Και ούτε τους ενδιαφέρουν να συμβούν στην Ελλάδα. Δεν μας θεωρούν συνεταίρο στην ανάπτυξη και την ανταγωνιστικότητα. Μας αντιμετωπίζουν απλά σαν καταναλωτές και τη χώρα σαν πηγή εύκολου και γρήγορου κέρδους. Τους διδάξαμε τον τυχοδιωκτικό πλουτισμό. Και τώρα τον εφαρμόζουν σε μας.
Το κυρίως γεύμα, τώρα ονομάζεται «fully and speedily complete the € 50 bn privatization and real estate development programme it has announced (1)». Δηλ. «πλήρης και ταχύτατη ολοκλήρωση του προγράμματος ιδιωτικοποιήσεων και real estate των 50 δις, που έχει ανακοινωθεί». Και το summer wine που συνοδεύει αυτό το γεύμα είναι πραγματικά μεθυστικό και κάνει τα μάτια σου, όχι μόνο στραβά και θολά, αλλά και λάγνα και γλυκά και πονηρά κι ας βλέπεις μέσ’ από «σύννεφα απάτης», «κοπρίτες» και «φαγωμένα σκατά».
Αν όμως, αυτή η θεμελιώδης δέσμευση του Γιώργου δεν εφαρμόζεται πιστά και απαρέγκλιτα, τότε το 2013, η Ανγκέλα θα μας στήσει απέναντι στους ιδιώτες πιστωτές με τους οποίους θα διαπραγματευτούμε την επίσημη αναδιάρθρωση του χρέους και όχι αυτή τη χθεσινοβραδινή, την mini και άτυπη με την επιμήκυνση και το κούρεμα του επιτοκίου. Κι αν εκείνη η επίσημη αναδιάρθρωση είναι βιώσιμη για την εξυπηρέτηση του συνόλου του χρέους που θα έχει συσσωρευτεί, τότε θα χρηματοδοτηθούμε και πάλι σε ένα πλαίσιο ελεγχόμενης χρεοκοπίας στο όνομα της διάσωσης του ευρώ.
«In the unexpected event that a country would appear to be insolvent, the Member State has to negotiate a comprehensive restructuring plan with its private sector creditors, in line with IMF practices with a view to restoring debt sustainability. If debt sustainability can be reached through these measures, the ESM may provide liquidity assistance… This would enable the creditors to pass a qualified majority decision agreeing a legally binding change to the terms of payment (standstill, extension of the maturity, interest-rate cut and/or haircut) in the event that the debtor is unable to pay (1).»
Αν λοιπόν αποδειχθούμε «αφερέγγυοι» και δεν παραχωρήσουμε σε ιδιωτικά συμφέροντα ό,τι πιο δυναμικά παραγωγικό διαθέτει σήμερα η χώρα, το 2013 θα χρεοκοπήσουμε ελεγχόμενα. Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι αν συμβεί το αντίθετο, τότε οι αριθμοί «βγαίνουν». Σε κάθε περίπτωση, όμως, το δίλημμμα πρέπει να μεταφερθεί με κάποιο τρόπο στο λαό, μετά την παγίωση του, στη Σύνοδο Κορυφής. Το ζητούμενο είναι να αναλυθούν, πρώτα, όλες οι παράμετροι και ν’ αποφασίσουν οι πολίτες, κυρίως για τις τύχες των νέων αυτής της χώρας.
(1) CONCLUSIONS OF THE HEADS OF STATE OR GOVERNMENT OF THE EURO AREA OF 11 MARCH 2011


View the Original article

Παρασκευή 25 Φεβρουαρίου 2011

«Ο Γιώργος παρέδωσε και τα κλειδιά της χώρας στη Λέσχη»...

Posted by tospirto | Παρασκευή 25 Φεβρουαρίου 2011 | Category: , , , , | 0 σχόλια

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου
Οι αράδες που ακολουθούν ισοδυναμούν με «επιτάφιο θρήνο» και αποτελούν εκδήλωση της απόλυτης πικρίας του γράφοντος για την αδυναμία των Ελλήνων να παρέμβουν συλλογικά στην παράδοση της χώρας τους στο νέο ευρω-ατλαντικό κέντρο που διαμορφώνεται αυτή την περίοδο στο Βερολίνο. Οι Γερμανοί τα βρήκαν με τις ΗΠΑ και η Fed με την Γερμανική κυβέρνηση, μετά και από την κρίσιμη παρέμβαση Σαρκοζί. Το δολάριο δεν θα απειληθεί από το ευρώ και θα παραμείνει το μόνο αποθεματικό νόμισμα, με τα οφέλη που αυτό συνεπάγεται για την οικονομία των ΗΠΑ. Παράλληλα η Γερμανία θα αναλάβει την σταδιακή αναδιοργάνωση του Συμφώνου Σταθερότητας, μέχρι την οριστική κατάργησή του από έναν νέο θεσμό ολοκληρωμένης οικονομικής διαχείρισης στην ΕΕ, στο πρότυπο λειτουργίας της Αμερικανικής Κεντρικής Τράπεζας και σε απόλυτη συνεργασία με αυτήν, για την αντιμετώπιση όλων των νομισματικών και εμπορικών απειλών που προέρχονται από...
 σχετικά αυτονομημένες πηγές της παγκοσμιοποίησης, όπως είναι για παράδειγμα η Κίνα.
Στο πλαίσιο αυτής της συμφωνίας η διακυβέρνηση της Ελλάδας περνά στην Λέσχη του Βερολίνου – το «τεχνοκρατικό όνομα» της οποίας δεν είναι ακόμη γνωστό - στην οποία κυρίαρχο ρόλο θα έχει το εβραϊκό λόμπυ. Το σχέδιο που είχε μισο-αποκαλύψει το Der Spiegel για την υπαγωγή των χωρών που έχουν απορρίψει οι χρηματαγορές στην πολιτική δικαιοδοσία αυτής της υπό ίδρυση Λέσχης είναι ακριβές και κανείς μέχρι τώρα δεν το έχει διαψεύσει ρητά. (Μην ρωτήσετε πάντως την ελληνική κυβέρνηση, διότι η απάντηση μπορεί να κλονίσει την αξιοπιστία της!)
Η Ελλάδα θα χάσει διαπαντός και απολύτως την αυτοκυβέρνησή της και οι εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις θα υπαχθούν (καθοριστούν από) σε ευρύτερες οικονομικοδιοικητικές ρυθμίσεις, οι οποίες ουσιαστικά θα υπαγορεύουν ανελαστικά την δομή και λειτουργία της διοίκησης, της αγοράς και της διακυβέρνησης. Το πολιτικό και νομικό σύστημα της χώρας θα προσαρμοστεί σε αυτή την νέα δομή και θα εξελιχθεί στο πλαίσιο αυτής. Το κοινωνικό μοντέλο της Ελλάδας, θα διαμορφωθεί έτσι ώστε να υποστηρίζει την διατήρηση της υψηλής ανταγωνιστικότητας των κεντρο-ευρωπαίων. Η χώρα θα εξειδικευτεί στον τουρισμό, αφού πρώτα μέσω της εσωτερικής υποτίμησης φτηνύνει το «προϊόν» που προσφέρει.
«Λύση πακέτο» στην κρίση που πλήττει την χώρα μας σημαίνει ότι η αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους της Ελλάδας θα γίνει δίχως την συμμετοχή της ελληνικής κυβέρνησης. Ο Γιώργος Παπανδρέου παρέδωσε πλέον και τα κλειδιά της χώρας στο Βερολίνο, αρνούμενος να προχωρήσει ο ίδιος στην επαναδιαπραγμάτευση του χρέους. Η Ελλάδα, που δήλωσε πτώχευση μέσω του διαγγέλματος του πρωθυπουργού της από το Καστελόριζο, θα παραμείνει στο ευρώ και δεν θα προβεί σε στάση πληρωμών, αφού συμφώνησε την συντεταγμένη χρεοκοπία της να αναλάβει ο νέος θεσμός που θα διαμορφωθεί από τον Μάρτιο, μέσω μυστικών συμφωνιών Γερμανίας-ΗΠΑ-Γαλλίας και με την ενημέρωση άλλων σημαντικών Εταίρων.
Η Ελλάδα παραδόθηκε και ο ρόλος του κ. Παπανδρέου φαίνεται να ολοκληρώνεται. Όμως θα είμαι δίκαιος. Ο πρωθυπουργός αν και ανέπτυξε προσωπική πολιτική, εξαπατώντας ασφαλώς το εκλογικό σώμα που τον ανέδειξε στο μέγιστο αξίωμα, εξυπηρέτησε στο ακέραιο τα συμφέροντα της πολιτικο-οικονομικής τάξης της χώρας. Φροντίστε, λοιπόν, καθεστωτικοί παράγοντες να μην τα «φορτώσετε» όλα, σε λίγο, στον Γ. Α. Παπανδρέου! Μην αποδειχθείτε για άλλη μια φορά αχάριστοι, εκτός από άπληστοι, όπως στα τέλη του 1980 με τον μπαμπά του!
Αν ρίξετε μια ματιά στον καθεστωτικό Τύπο θα διαπιστώσετε την ανακούφιση των ανθρώπων του, από την παράδοση της χώρας στο εβραϊκό λόμπυ, το οποίο στην δική τους γλώσσα εμφανίζεται ως «γερμανική διακυβέρνηση», «γερμανικός ορθολογισμός», «ορθολογική δικαιοσύνη», «μετα-μηχανική διακυβέρνηση» και άλλα «όμορφα» concepts του τετάρτου δρόμου προς τον σοσιαλισμό!
Φίλοι, μια και από σήμερα θα πάψω να σας ταλαιπωρώ με τις ανησυχίες μου για την χώρα, καθώς διαπίστωσα ότι δεν υπάρχει σοβαρό (κοινωνικό) έδαφος για την καλλιέργεια ρεαλιστικής πολιτικής αυτοκυβέρνησης της χώρας, θα ήθελα να επισημάνω την ανικανότητα της αριστεράς να παρακολουθήσει τις σύγχρονες εξελίξεις, ώστε να παρέμβει δημιουργικά και την αργοπορημένη και μάλλον «ξεπερασμένη», με όρους πολιτικής, αφύπνιση ενός μέρους της κοινωνίας των πολιτών. Δεν ζούμε στο 1821, ούτε στο 1974, αλλά στη φάση ολοκλήρωσης της παγκοσμιοποίησης, όπου απαιτεί δυνατές κοινωνίες, οι οποίες θα διεκδικούν συλλογικά, έξυπνα και με σύγχρονα πολιτικά εργαλεία καλύτερη θέση στην διαπραγμάτευση για την νέα παγκόσμια ιεραρχία που οργανώνεται αυτή την περίοδο, μέσα από συγκρούσεις, αίμα, φτωχοποιήσεις, επικοινωνιακή παραπλάνηση και αντιφάσεις.
Το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ και τα επιμέρους εξαπτέρυγα του καθεστώτος, παρά τις όποιες διαφωνίες τους επί της διπλωματικότητας των χειρισμών στο ζήτημα της ελληνικής κρίσης, κατέληξαν η χώρα να μην προχωρήσει σε μια στρατηγική αναδιάρθρωσης του χρέους της, από τη στιγμή που οι ίδιες οι χρηματαγορές μας οδήγησαν σε αυτήν την αναγκαστική επιλογή. Σχεδιασμένα και με την μέγιστη συνεισφορά του ανθρώπου τους στην Αθήνα, όπως το διατύπωσαν οι Financial Times, προτίμησαν την κρίσιμη αυτή δουλειά για την κοινωνία και το μέλλον της χώρας να την κάνει κάποιο ευρω-ατλαντικό κέντρο, το οποίο να «πακετοποιήσει» την διακυβέρνηση της χώρας μαζί με τα ελληνικά ομόλογα και τα αξιόγραφα που γεννούνται από αυτά και όλα μαζί να καταστούν ο μοχλός άσκησης πολιτικής στην χώρα. Έτσι η διακυβέρνηση που θα ασκεί σε λίγο η Λέσχη του Βερολίνου στη χώρα μας θα εμφανιστεί ως αναπόφευκτη. Η μόνη λύση. Και το δίλημμα τότε θα είναι: συμμόρφωση στις αποφάσεις του λόμπυ ή επανάσταση;
Η πορεία της Ελλάδας τον τελευταίο χρόνο, ήταν η οδός της παράδοσης κάθε ίχνους κυριαρχίας της. Το «έργο» κάπου εδώ ολοκληρώνεται, άρα δεν ωφελεί να συζητάμε τα ίδια και τα ίδια. Από χώρα μετατρέπεται στον πρώτο χώρο από την λεγόμενη παλαιά Ευρώπη που παραδίδει τα κλειδιά της εξουσίας σε ένα υπερεθνικό κέντρο, το οποίο δεν θα μπορεί να ελέγξει κανείς δημοκρατικά. Ίσως αυτό να εννοούσε ο κ. Παπανδρέου προχθές στο Βερολίνο λέγοντας ότι η δημοκρατία στην Ελλάδα πρέπει να κάνει ένα βήμα πίσω για να σταθεροποιηθεί. Και ο Παπαδόπουλος πάντως αυτό πίστευε. Φαίνεται πως το καθεστώς, οι «Γιώργηδες» και η διανόηση α λα ΔΟΛ διαπνέονται από τα ίδια «δημοκρατικά ιδανικά» και διακονούν την ίδια «δημοκρατική θεωρία». Το καθεστώς δεν άντεχε την «δημοκρατία» που το ίδιο κατασκεύασε και είπε ξανά να κάνει ένα βήμα πίσω παραδίδοντας τα συμφέροντα της χώρας στους διεθνείς πάτρωνές του - και τυπικά πλέον. Στο πλαίσιο αυτό κάποιοι ανακουφίζονται θεωρώντας ότι έτσι θα απαλλαγούμε από τους ντόπιους νταβάδες και την ανοργανωσιά τους. Τώρα θα οργανωθούμε επιτέλους με γερμανικό πνεύμα και νεοφιλελεύθερο σθένος, πιστεύουν και παρηγορούνται. Καλή παρηγοριά!
Δεν οργανώνονται έτσι οι χώρες, ούτε χειραφετούνται έτσι οι κοινωνίες από τοπικές δυναστείες. Ο πολιτικός δρόμος που τόσο καιρό έδειξα ( όχι μόνος, αλλά με την συντρόφια κάμποσων ανήσυχων συμπατριωτών) δεν φαίνεται πλέον να έχει καμία πιθανότητα, έτσι ώστε η δημοκρατία να προχωρήσει ένα βήμα μπροστά μέσα από την κοινωνική κρίση και όχι να κάνει «ένα βήμα πίσω», όπως προτείνει το καθεστώς. Μετά από αυτό η οδός που απέμεινε για τον εκδημοκρατισμό και την αυτοκυβέρνηση είναι η επανάσταση. Δυστυχώς όμως σε αυτό δεν είμαι ειδικός. Ας το αναλάβουν άλλοι, «επαγγελματίες» του είδους!! Στην χώρα απέτυχε να αναστηθεί η πολιτική και ευρύτερα η πολιτική κριτική και ο δημοκρατικός οραματισμός με κριτήρια ελευθερίας. Δεν είχε τα φόντα. Ο Γιώργος και η παρέα του παραβίασαν τελικά ανοιχτή θύρα! Όλοι γνώριζαν ότι η ελληνική κοινωνία και το πολιτικό σύστημα ήταν ημιθανή, και έπαιξαν με σχετική ασφάλεια στο «ελληνικό πείραμα». Κάποιοι πήγαμε κόντρα σε αυτήν την βεβαιότητα, αναζητώντας την άλλη πιθανότητα. Χάσαμε, αλλά η ζωή συνεχίζεται! Σίγουρα υπάρχουν και πολύ πιο σημαντικά και κυρίως ενδιαφέροντα πράγματα από την πολιτική, μόνον που για κάποιους και ετούτα σε σχέσεις εξουσίας ανάγονται και…ξενερώνονται. Γυρίστε, λοιπόν, την πλάτη σε εμάς τους «ξενέρωτους» και αγκαλιάστε τους «αντιεξουσιαστές στην εξουσία»: αυτούς που καταπολεμούν τις μίζερες σκέψεις τους σκορπώντας απλόχερα μιζέρια στην κοινωνία!

Παρασκευή 10 Δεκεμβρίου 2010

O Γιώργος Περρής, ένας τραγουδιστής με πραγματικά διεθνές εκτόπισμα...

Posted by tospirto | Παρασκευή 10 Δεκεμβρίου 2010 | Category: , , , , , | 0 σχόλια

...απαντά στο Ερωτηματολόγιο του Προυστ και τιμά το PRESS-GR

(Eπιμέλεια: Αντώνης-Μάριος Παπαγιώτης)

Γεννήθηκε στην Αθήνα από Έλληνα πατέρα και Γαλλίδα μητέρα, τη συγγραφέα Ζοέλ Λοπινό.
Μπορεί οι πρώτες του λέξεις να ήταν στα γαλλικά, ωστόσο αποφοίτησε από ελληνικό σχολείο και σπούδασε στο φιλολογικό τμήμα της φιλοσοφικής σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Η μουσική μπαίνει στη ζωή του σε ηλικία... 4 χρονών με μαθήματα πιάνου, θεωρίας και αρμονίας τα οποία συνέχισε μέχρι τα 18 του. Από τα 14 του τραγουδούσε όπου του δινόταν η ευκαιρία: στις σχολικές γιορτές, σε διαγωνισμούς και σε νεανικά μπαρ.
Στα 15 του τραγούδησε τα τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι για την θεατρική παράσταση “Το παραμύθι χωρίς όνομα” και την επόμενη χρονιά τραγούδησε τη μουσική του Σταύρου Ξαρχάκου για το “Μεγάλο μας τσίρκο”.
Μόλις τελείωσε το σχολείο, αποφάσισε να κυνηγήσει το όνειρό του. Ξεκινάει την πορεία του με μία φιλανθρωπική συναυλία για την «Διεθνή Αμνηστία».
Παίρνει μέρος σε οντισιόν του Μίμη Πλέσσα με επιτυχία και ξεκινάει την επαγγελματική του σχέση με το τραγούδι συμμετέχοντας στις συναυλίες του. Πραγματοποιεί περιοδεία μαζί του στα σημαντικότερα αρχαία θέατρα της χώρας και τον επόμενο χειμώνα εμφανίζεται και πάλι μαζί του στο “ΖΟΟΜ” σε μια σειρά παραστάσεων όπου συμμετείχε η Ελένη Δήμου και η Ζωή Κουρούκλη.
Στη συνέχεια συνεργάζεται με έναν ακόμη σημαντικό συνθέτη, τον Γιάννη Σπανό, και πραγματοποιεί καλοκαιρινή περιοδεία μαζί του.
Ο χειμώνας του 2004 τον βρίσκει στις “Γραμμές” δίπλα στην Ελένη Βιτάλη, τον Αντώνη Μιτζέλο και τη Σοφία Παπάζογλου.
Ταυτόχρονα γνωρίζεται με τον Στέφανο Κορκολή ο οποίος του εμπιστεύεται το τραγούδι των τίτλων της εκπομπής «Ουδείς αναμάρτητος» της Άννας Παναγιωταρέα στη ΝΕΤ.
Την ίδια περίοδο υπογράφει αποκλειστικό συμβόλαιο με την δισκογραφική εταιρία Minos EMI και λίγο αργότερα, το Νοέμβριο του 2005 κυκλοφορεί ο πρώτος του προσωπικός δίσκος με τίτλο «Καινούργια μου μέρα». Για το δίσκο αυτό συνεργάζεται με τον Στέφανο Κορκολή (προσωπικό πιανίστα τότε της Dulce Pontes) –ο οποίος υπογράφει επτά τραγούδια– και τον Μίμη Πλέσσα ο οποίος γράφει ένα καινούργιο κομμάτι ειδικά γι’αυτόν σε στίχους της Ρεβέκκας Ρούσση.
Από τον δίσκο αυτό ξεχώρισαν το «Παίζει ο έρωτας» το τραγούδι των τίτλων της σειράς «Έρωτας» του ΑΝΤ1, το «Με μια μηχανή» και το «Καραβάνι», διασκευή της μεγάλης ευρωπαϊκής επιτυχίας “Caravane” του Raphaël.
Τον Δεκέμβριο του 2005 πραγματοποίησε περιοδεία στην Κύπρο με τον Στέφανο Κορκολή και την Τάνια Νασιμπιάν, παρουσιάζοντας το υλικό του δίσκου του, ενώ αμέσως μετά εμφανίζεται στο “ΜΕΤΡΟ” με την Ηρώ.
Λίγο αργότερα εμφανίζεται στο “House of art” με τον Στέφανο Κορκολή και την Τάνια Νασιμπιάν ενώ ταυτόχρονα πραγματοποιεί τις πρώτες του εμφανίσεις μόνος του στον “Σταυρό του Νότου” σ’ ένα πρόγραμμα που επιμελείται ο ίδιος.
Την ίδια περίοδο εμφανίζεται σε jazz συναυλίες του Μίμη Πλέσσα μαζί με το θρυλικό του κουαρτέτο απ’ όπου και η συμμετοχή του στον δίσκο «Mimis Plessas and the jazz quartet live».
Τον Μάιο του 2006, ο Γιώργος Περρής με το «Καραβάνι», γίνεται ένας από τους 20 διεθνείς καλλιτέχνες (ανάμεσα στους οποίους η Patricia Kaas, η Natacha Atlas κ.α.) που συμμετέχουν στο CD που εκδίδει η Γαλλική Ραδιοφωνία και διανέμει σε 350 ραδιοφωνικούς σταθμούς σε ολόκληρο τον κόσμο.
Το καλοκαίρι του 2006 ακολουθεί τον διεθνή τενόρο Μάριο Φραγκούλη στην καλοκαιρινή του περιοδεία σε όλη την Ελλάδα.
Τον Νοέμβριο εμφανίζεται για πρώτη φορά στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών στο πλάι του Μίμη Πλέσσα μαζί με τον Κώστα Μακεδόνα και την Μελίνα Κανά.
Τον Δεκέμβριο του 2006 πραγματοποιεί μία σειρά 40 πετυχημένων εμφανίσεων στο “ΖΟΟΜ” μαζί με την Ευρυδίκη, την Ελένη Πέτα και τον Δημήτρη Κοργιαλά σε ένα πρόγραμμα-αφιέρωμα στα 40 χρόνια παρουσίας του ΖΟΟΜ στην Πλάκα και στους σπουδαίους καλλιτέχνες που εμφανίστηκαν στο χώρο αυτό.
Το φθινόπωρο του 2007 εμφανίστηκε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών με τον Στέφανο Κορκολή, ενώ τον Δεκέμβριο εμφανίζεται στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης με τη συμφωνική ορχήστρα του δήμου Θεσσαλονίκης, τον Μάριο Φραγκούλη και την Deborah Myers.
Τους επόμενους μήνες αφιερώθηκε στην ετοιμασία του δεύτερου του δίσκου ο οποίος κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2008 από την SONY-BMG και την 4Men Productions.
Στο δίσκο αυτό, ο Γιώργος Περρής για πρώτη φορά παρουσίασε δικό του υλικό, τραγούδια που συνέθεσε και έγραψε ο ίδιος, καθώς και το ντουέτο «Στης γης την άκρη» με τον Μάριο Φραγκούλη, που πρωτοτραγούδησαν η Lara Fabian και η Maurane σε ελληνικό στίχο της Ρεβέκκας Ρούσση.
Τον Μάιο του 2008 συνάντησε στη σκηνή του “Αθηνών Αρένα” τον Μάριο Φραγκούλη και βρέθηκε επί σκηνής με πολύ σημαντικούς καλλιτέχνες από όλο τον κόσμο: Lara Fabian, Lucio Dalla, JustinHayward, Madeleine Peyroux, Alessandro Safina, Steve Balsamo, Frances Ruffelle, Deborah Myers, GiorgiaFumanti.
Τον Ιούλιο του 2008 συμμετείχε στην παράσταση «Φαέθων–Δώριον Φως» δίπλα σε σημαντικούς καλλιτέχνες όπως ο Γρηγόρης Βαλτινός, η Δέσποινα Μπεμπεδέλη κ.α. η οποία πραγματοποιήθηκε στην Αρχαία Βιβλιοθήκη Εφέσσου, στην Τουρκία η οποία άνοιξε τις πόρτες της ειδικά για την περίσταση.
Τον Δεκέμβριο του 2008 ο Γιώργος Περρής πραγματοποίησε τις πρώτες του σόλο εμφανίσεις συνοδευόμενος από το μουσικό σύνολο Tangarto σε μία σειρά παραστάσεων στο Polis Stage την σκηνοθεσία των οποίων ανέλαβε ο Αντώνης Λουδάρος. Το πρόγραμμα συνδύαζε τραγούδια σπουδαίων δημιουργών από τον Μάνο Χατζιδάκι και τον Astor Piazzola έως τον Jacques Brel, τον Σταμάτη Κραουνάκη και τον Στέφανο Κορκολή.
Το 2009 ξεκίνησε ευχάριστα για τον Γιώργο με 2 sold-out συναυλίες τον Ιανουάριο στην Κύπρο αφιερωμένες στο γαλλικό τραγούδι στο Θέατρο Ριάλτο.
Τον φεβρουάριο του 2009 εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο Λονδίνο στο Cadogan Hall με την Oxford Philomusica.
Λίγους μήνες αργότερα, τον Απρίλιο, ο Γιώργος Περρής πραγματοποίησε τις πρώτες του προσωπικές εμφανίσεις στην Αμερική, στο Stuart Street Playhouse της Βοστόνης, ως επίτιμος καλεσμένος του Greek Independence Day Weekend και μερικές μέρες αργότερα στο θρυλικό Ryles Jazz Club όπου έχουν εμφανιστεί στο παρελθόν μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα της διεθνούς μουσικής σκηνής.
Το καλοκαίρι του 2009 συμμετείχε σε 3 συναυλίες στην Κύπρο αφιέρωμένες στον κορυφαίο έλληνα συνθέτη Μάνο Χατζιδάκι με σημαντικότερη την συναυλία στο Κούριο Αρχαίο Θέατρο Λεμεσού.
Στη συνέχεια πραγματοποίησε τις πρώτες του εμφανίσεις στην Τουρκία με θερμή ανταπόκριση από το κοινό σε Istanbul, Bodrum και Izmir ως καλεσμένος του Μάριου Φραγκούλη.
Το φθινόπωρο του 2009, ο Γιώργος Περρής συμμετείχε στην περιοδεία της Lara Fabian –μία από τις πιο καταξιωμένες ντίβες διεθνώς– ανά την Ευρώπη, ανοίγοντας τις συναυλίες της, με σημαντικότερες τις εμφανίσεις στις 7 και 8 Οκτωβρίου στο Zenith στο Παρίσι με παρόντες την Νάνα Μούσχουρη και τον Charles Aznavour και ένα ένθερμο κοινό 10.000 ανθρώπων κάθε βράδυ.
Λίγο αργότερα, στις 16 Οκτωβρίου βρέθηκε στην Αγ. Πετρούπολη στη Ρωσία, όπου τραγούδησε για πρώτη φορά στο Smolny Cathedral, ερμηνεύοντας τραγούδια της Μεσογείου.
Την άνοιξη του 2010 βρέθηκε και πάλι στην Αμερική για μία μίνι περιοδεία από κοινού με τον Μάριο Φραγκούλη με τίτλο "The light of Greece", ένα αφιέρωμα στους μεγάλους ποιητές της Ελλάδας. Στα πλαίσια αυτής της περιοδείας εμφανίστηκε στο Sanders theatre του Πανεπιστημίου Harvard της Βοστόνης καθώς και στο Jazz at Lincoln Center της Νέας Υόρκης.
Αμέσως μετά, εμφανίστηκε στο Μόντρεαλ, στο θρυλικό Place des Arts, καλεσμένος του Stephan Moccio –συνθέτης ο οποίος μεταξύ άλλων έχει συνθέσει τραγούδια για την Celine Dion αλλά και την μουσική για τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του Vancouver– όπου παρουσίασαν για πρώτη φορά το τραγούδι που συνέθεσε για τον επερχόμενο γαλλικό δίσκο του Γιώργου σ’ ένα κατάμεστο θέατρο.
Το καλοκαίρι του 2010 ο Γιώργος Περρής αφιέρωθηκε σε μία μεγάλη πρόκληση για τον ίδιο: Αποδέχτηκε την πρόταση του σκηνοθέτη Ηλία Μαλανδρή να συμμετάσχει στην αναβίωση της παράστασης «Προμηθέας Δεσμώτης» του Άγγελου Σικελιανού ερμηνεύοντας χωρίς μικρόφωνο με επιτυχία το «Πνευματικό Εμβατήριο» σε μουσική του σπουδαίου Μίκη Θεοδωράκη στο αρχαίο θέατρο της Περγάμου καθώς και στο αρχαίο θέατρο των Δελφών. Η παράσταση δέχτηκε θερμές κριτικές και ειδικά ο Γιώργος Περρής ο οποίος απέσπασε εξαιρετικές κριτικές από τον τουρκικό τύπο.
Τον Οκτώβριο ο Γιώργος εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο Μεξικό τραγουδώντας για το κλείσιμο του 60ου διεθνούς φεστιβάλ της Chihuahua με την συνοδεία της Συμφωνικής Ορχήστρας της πόλης.
Για το 2011 προετοιμάζει τον πρώτο του προσωπικό γαλλόφωνο δίσκο ο οποίος θα κυκλοφορήσει στον Καναδά, τη Γαλλία καθώς και άλλες χώρες με συνθέσεις από τα μεγαλύτερα ονόματα της γαλλικής δισκογραφίας καθώς και τον επόμενο ελληνικό του δίσκο και κάποιες εμφανίσεις στην Ελλάδα.

Η απόλυτη ευτυχία για σένα είναι; 

Να ξυπνάω το πρωί και να νιώθω γεμάτος, χαρούμενος. Να πηγαίνω βόλτα στην παραλία και να βρίσκομαι μόνος απέναντι στη θάλασσα. Να νιώθω τη φωνή μου να εκφράζεται ελεύθερα μέσα από τις νότες και τις λέξεις.
Τι σε κάνει να σηκώνεσαι το πρωί; 
Η ζωή.. Ο έρωτας.. Α! Και η επόμενη συναυλία!
Η τελευταία φορά που ξέσπασες σε γέλια; 
Χθες το βράδυ με την καλύτερη μου φίλη τη Μαρία. Θυμηθήκαμε όλες τις σκανταλιές που κάναμε όταν ήμασταν παιδιά και όλες τις βλακείες που κάναμε στα 18 μας!
Το βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα σου είναι; 
Το βασικό? Η νευρικότητα σε συνδυασμό με την ηρεμία! Και το χαμόγελο!
Το βασικό ελάττωμά σου; 
Η ξεροκεφαλιά μου, καθώς και το ότι είμαι απόλυτος.
Σε ποια λάθη δείχνεις τη μεγαλύτερη επιείκεια; 
Συνήθως σε όλα τα λάθη είμαι επιεικής, απλώς δεν τα ξεχνάω.
Η τελευταία φορά που έκλαψες; 
Σήμερα το πρωί, άκουγα το «Χάρτινο το φεγγαράκι» από την Νάνα Μούσχουρη.
Με ποια ιστορική προσωπικότητα ταυτίζεσαι περισσότερο; 
Δεν μπορώ να πω ότι ταυτίζομαι με κάποια προσωπικότητα συγκεκριμένα, σίγουρα όμως η Κάλλας, ο Chopin και ο Καβάφης έχουν σμιλέψει τον χαρακτήρα μου.
Ποιοι είναι οι ήρωές σου σήμερα; 
Οι ίδιοι ήρωες που είχα σαν παιδί: Ο Μικρός Πρίγκιπας του Εξυπερύ και ο Πίτερ Παν. Για την αλήθεια τους, την αγνότητα τους και την παιδικότητα που δεν θέλω να χάσω.
Ποια είναι η ταινία που σε σημάδεψε;
Η “Amelie” που μου έμαθε να χαίρομαι τις μικρές απολαύσεις της ζωής και να μην χάνω ποτέ τον ρομαντισμό μου, καθώς και το “Bagdad Café” στο οποίο είδα όλη την αγάπη και την ειρήνη που μπορούν να βρουν οι άνθρωποι ακόμη κι όταν ο ένας δεν καταλαβαίνει τη γλώσσα του άλλου. Το μόνο που χρειάζεται είναι απλά να κάνεις το βήμα προς τον απέναντί σου.
Το αγαπημένο σου ταξίδι;
Το Παρίσι, το πιο όμορφο μέρος στον κόσμο μα και συνάμα η άλλη μισή μου πατρίδα.
 Οι αγαπημένοι σου συγγραφείς; 
Ο Καραγάτσης, ο Καζαντζάκης και φυσικά η μαμά μου η Ζοέλ Λοπινό.
Ποια αρετή προτιμάς σε έναν άντρα; 
Την ειλικρίνεια, την ευθύτητα.
…Και σε μια γυναίκα; 
Τη στοργή.
Ο αγαπημένος σου συνθέτης; 
Ο Χατζιδάκις και ο Chopin.
Το τραγούδι που σφυρίζεις κάνοντας ντους; 
Το “Nature Boy” του Nat King Cole.
Το βιβλίο που σε σημάδεψε;
Η «Ασκητική» του Καζαντζάκη.
Ο αγαπημένος σου ζωγράφος; 
Ο Τσαρούχης από Έλληνες και ο Toulouse-Lautrec.
Το αγαπημένο σου χρώμα; 
Το λευκό, το κόκκινο και το μπλε.
Ποια θεωρείς ως τη μεγαλύτερη επιτυχία σου; 
Την αγάπη των φίλων μου και των συνεργατών μου.
Το αγαπημένο σου ποτό; 
Το νερό. Α! Και το mojito!
Για ποιο πράγμα μετανιώνεις περισσότερο; 
Που δεν ολοκλήρωσα τις σπουδές μου στο πιάνο.
Τι απεχθάνεσαι περισσότερο απ’ όλα; 
Την έλλειψη ανεκτικότητας ανάμεσα στους ανθρώπους, τον ρατσισμό.
Ποια είναι η αγαπημένη σου ασχολία; 
Να τραγουδώ φυσικά!
Ο μεγαλύτερος φόβος σου;
Μην πεθάνω μόνος, χωρίς αγάπη γύρω μου και χωρίς να μπορώ να δώσω αγάπη.
Σε ποια περίπτωση επιλέγεις να πεις ψέματα; 
Μόνο στην περίπτωση που δεν θέλω να δω την απόλυτη αλήθεια.
 Ποιο είναι το μότο σου; 
Carpe Diem. Η ζωή παραείναι μικρή για να την σπαταλάμε.
Πώς θα επιθυμούσες να πεθάνεις; 
Ήρεμα, με αγάπη γύρω μου. Ύστερα θα ήθελα να αποτεφρωθώ και να ριχτούν οι στάχτες μου στη θάλασσα.
Εάν συνέβαινε να συναντήσεις το Θεό, τι θα ήθελες να σου πει; 
Θα ήθελα να λύσει τις απορίες που έχω από όλα τα αλλόκοτα όνειρα που έχω δει στη ζωή μου, αλλά και να βρούμε έναν τρόπο έτσι ώστε όλα τα παιδιά του πλανήτη να πάψουν να υποφέρουν και να δέχονται τις συνέπειες των ενηλίκων.
Σε ποια πνευματική κατάσταση βρίσκεσαι αυτόν τον καιρό; 
Σε έντονη δημιουργικότητα, αναβρασμό και ευτυχία για όλα τα καλά και όμορφα που έρχονται μπροστά μου.

Τρίτη 30 Νοεμβρίου 2010

Ο Γιώργος Φούντας πήγε στη Μελίνα...

Posted by tospirto | Τρίτη 30 Νοεμβρίου 2010 | Category: , , | 0 σχόλια

Από τον Πέτρο Δούκα

ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ  ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΠΛΗΡΗ ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ ΤΩΝ ΟΜΟΛΟΓΩΝ
Κύριε Πρόεδρε,
1. Διαβάζω στις εφημερίδες ότι θα συντάξει ‘Πόρισμα’ και ο κ. Τσούκαλης ως εκπρόσωπος των Ανεξαρτήτων, αλλά και της Δημοκρατικής Αριστεράς. Έχει τέτοια εξουσιοδότηση; Έχει συζητήσει με τους ‘Ανεξάρτητους’ και έλαβε επίσημη εντολή να τους εκπροσωπήσει; Έχετε τέτοια εντολή στα χέρια σας; Απ’ ότι γνωρίζω δεν έχει τέτοια εξουσιοδότηση!
2. Δεδομένου ότι το άρθρο 86 παρ.3 του Συντάγματος προστάζει πως «η Βουλή μπορεί να ασκήσει δίωξη, ανάκριση, προανάκριση, ή προκαταρκτική εξέταση κατά όσων διατελούν ή διετέλεσαν μέλη της Κυβέρνησης ή Υφυπουργοί μέχρι...
 το πέρας της δεύτερης τακτικής συνόδου της Βουλευτικής Περιόδου που ξεκινά μετά την τέλεση του αδικήματος», πως θα προτείνετε σύσταση ‘Προανακριτικής’, ενώ αυτό είναι κατάφορη παραβίαση του Συντάγματος; Θεωρείτε πως δεν σας αφορά η προστασία του Συντάγματος;
3. Ζητώ να αναφέρετε στο Πόρισμά σας ότι από τις έρευνες των αρμοδίων Εισαγγελέων εδώ και 3½ χρόνια, "δεν προέκυψε καμία ανάμιξη και ευθύνη πολιτικού προσώπου του Υπουργείου Οικονομικών». Αγνοείτε πως αν είχε προκύψει οποιαδήποτε εμπλοκή πολιτικού προσώπου, έστω και με απλή αναφορά εμπλοκής του, ο σχετικός φάκελος θα είχε διαβιβασθεί ‘αμελλητί’ στη Βουλή, όπως έχει συμβεί σε άλλες περιπτώσεις;
4. Παρακαλώ, στο πόρισμά σας, να συμπεριλάβετε όλες τις απαντήσεις που σας έδωσα στην Κατάθεσή μου, καθώς και με την Επιστολή μου της 25ης Νοεμβρ. 2010, αναλυτικά και κατά θέμα και να μην παραπέμπετε τους κκ. Βουλευτές της Ολομέλειας γενικώς και αορίστως στις αμέτρητες σελίδες των πρακτικών με όλες τις καταθέσεις.
5. Τέλος, παρακαλώ να συμπεριλάβετε στο Πόρισμά σας αυτούσια την σημερινή απάντηση του κ. Περάτη που διαψεύδει κατηγορηματικά την άθλια θέση σας, ότι δήθεν εγώ εγνώριζα και ενέκρινα προσωπικά τις επενδυτικές επιλογές του ΜΤΠΥ. Αν υπήρχε οποιαδήποτε παρανομία θα εδιώκετο ο Πρόεδρός του και η Άλφα Μπάνκ που εξέδωσε το συγκεκριμένο ομόλογο. Στη μανία σας να με συκοφαντήσετε έχετε ξεπεράσει κάθε όριο και φυσικά είσαστε προσωπικά υπόλογος.